Trektocht Baltic Forest Trail: van Sulnelio Picknickbank naar Veisiejai

Baltic Forest Trail

Donderdag 11 juni

van Sulnelio Picknickbank naar stadje Veisiejai

opgestaan 06.00, vertrek  ± 08.00, aankomst ± 13.30
14 + 5 km, ± 5,5 + 2 uur wandelen inclusief pauzes en foto's maken,
temperatuur: s' morgens 15 graden, tot 18 graden 's middags,
lucht: regen en later bewolkt

Terug in de tijd

Jaren zestig kamer en prijs

Wanneer ik begin van de middag het stadje Veisiejai binnenloop ben ik moe en heb ik er een beetje genoeg van. Een camping is er niet en op internet heb ik geen B&B kunnen vinden. De rest van de middag zal het volgens de Litouwse buienradar regenen. Als ik tot mijn verrassing het woord 'Motelis' bij een restaurant op de gevel zie ga ik naar binnen. Meteen proberen.

Motelis ir Kavine (motel en café)

De verbazing bij de bediening is bijna net zo groot. Dat er iemand in het Engels vraagt of dit een motel is komt blijkbaar niet vaak voor. Yes, is het enigszins voorzichtige antwoord. Er wordt wat gerommeld in een laatje en tien minuten later heb ik kamer 7, een jaren zestig driepersoonskamer voor wel 30 euro. De jonge vrouw laat mij vervolgens the bathroom and the kitchen zien. Zij is het enige dat hier niet jaren zestig is. Ik ben al lang blij en ga mij hier prima redden. 

Nadat mijn spullen op de kamer staan even snel beneden lunchen. Ik wijs op het plaatje met een soepkom. Zittend op een echte stoel een prima kom soep eten geeft een lunch weer een andere beleving dan leunend tegen een boomstam. Zeker als de soep en een flesje cola samen 4,50 euro kosten. Dat zijn nog eens heerlijk ouderwetse prijzen. Leuk dat Litouwen.

Ochtendwandeling

Om zes uur vanochtend tikt de regen vervelend op de tent. Niet hard maar voldoende om de tent nat in te pakken en om acht uur compleet in regenpak te beginnen aan de kilometers naar Veisiejai. 

Na ruim een uur gaat de onverharde bosweg over in een onverharde regionale weg. Tijd voor een rust en het uittrekken van mijn regenbroek. Ondertussen steekt 25 meter naast mij een marter over. Dat bekijk ik zittend op een bushalte-bank. Even ontspannen, want de vermoeidheid van gisteren zit nog in mijn benen.

Over de steeds klimmende en dalende weg kom ik traag vooruit. Zo nu en dan passeert er een auto. Verrassing, na drie kilometer gaat het wegdek over in asfalt. We naderen het kleine dorp Petroskai, dat moet met dat asfalt al enige status hebben. 

Hier en daar zijn dingen anders dan in Nederland. De elektriciteitspalen zijn niet alleen voor transport van energie, ze bieden ook nestruimte voor de lokale ooievaars. Kom we stappen weer op na de tweede rustpauze op wederom een bushalte-bank. Op het asfalt gaat het wandelen iets sneller.

Maar ik juich te vroeg. Na Petroskai duikt de route weer een zijweg in en gaat het nogmaals onverhard verder. Het begint opnieuw te regenen bij de binnenkomst in Veisiejai. Blij ben ik daarom met het onverwachte motel.

Wanneer ik na de korte lunch beneden in het café terugkeer op mijn kamer verandert deze in een drooghok. Over stoelen hangt mijn natte tent te drogen. Mijn schoenen wasemen uit bij het raam en de gewassen wandelkleding wappert half binnen en half buiten de kiepramen. Daarna kijken hoe het jaren zestig bad werkt. Bij nadere kennismaking met het verzonken bad beperk ik mij tot bewegen van de douchkop boven mijn hoofd. Voorlopig vind ik dat een ruime sprong in de tijd.

Middagwandeling

Een kaartstudie van het traject van morgen laat in Veisiejai een vreemde lus zien voordat het stadje wordt verlaten. Als ik die vanmiddag op mijn gemak zonder rugzak loop dan kan ik morgenochtend die lus vermijden en meteen echt voortgang op de route boeken.

kerk van Veisiejai

Uit de beschrijving van Veisiejai op de Baltic Forest Trail-website heb ik mij tijdens de voorbereidingen in Nederland een enigszins toeristisch beeld gevormd. Laten we zeggen dat midden juni het toeristenseizoen nog niet echt is geopend. Dan klopt het dat ik geen toeristen heb gezien. Voor komende toeristen zijn er ook mooie zaken om te bekijken, ik denk aan de lokale St George kerk, het centrale park, het kerkhof direct langs de openbare weg, de omliggende meren en een uitkijktoren bij het Snaigynas meer.

de lokale bieb is van steen

sommige huisjes van nog authentiek van hout 

anders dan bij ons houdt het kerkhof direct verbinding met de gemeenschap

als je te lang in Veisiejai blijft ga je er zo uitzien

Voor de architectuur hoef je niet speciaal voor Veisiejai om te rijden. Verscheidene huizen en fabrieken hebben, hoe zeg je dat leuk, een onderhoudsachterstand. Het asbestprobleem is hier nog in de beginfase van een oplossing. Er zijn inmiddels ook huizen zonder asbestgolfplaten. De middagwandeling sluit ik na twee uur af met mooi stuk over een vlonderpad langs het Veisiejai-meer. Totaal toch nog vijf kilometer.

het menu

Avondmenu in het Litouws

'Kepsnys Ancia' lijkt mij wel lekker (nugarine, kumpelis, suris). Ja, dat bedoel ik, ossenhaas, ham, kaas. Met overtuiging wijs ik de bediening op 'Kepsnys Ancia' alsof ik het dagelijks eet. Net tevoren ben ik er met enig geluk achter gekomen dat je met Google Translate ook foto's kunt maken die dan vertaald worden. En als je onhandig en langzaam genoeg bent met het maken van die foto kom je erachter dat Google Lens het ook zonder foto voor je neus vertaald. Nu nog afwachten of het smaakt.

De Kepsnys Ancia stribbelt niet tegen en laat zich goed vergezellen door alcoholvrij bruin bier. Bij terugkeer op de kamer zijn de meeste gewassen kledingstukken droog. Eén wandelshirt hinkt nog klam na en krijgt tot morgen de tijd.

Hoe ver ik morgen kom is moeilijk in te schatten. Hopelijk voel ik mij in het nieuwe daglicht fitter dan vandaag. Eerst nog de Kepsnys Ancia laten rusten en omzetten in nieuwe energie. Welterusten, tot morgen.

WAAR ZIT IK NU?

In Veisiejai

de gele lijn is de wandelroute van de BFT.
Start bij de Litouws-Poolse grens ten zuiden van Lazdijai

 in VEISIEJAI 

(rechtsonder op kaart hierboven)

 De dagberichten worden aaneengeregen in een totaalverslag:

Verslag Baltic Forest Trail Litouwen 2026