Trektocht Baltic Forest Trail 2026: Heenreis

Baltic Forest Trail
Heenreis

Dinsdag 9 juni 2026

van Schiphol naar Lazdijai in Zuid-Litouwen
opgestaan 06.00, vertrek op Schiphol 10.10, aankomst Lazdijai ± 19.00

bij Station Amersfoort nog gewone pas

Hardlopen met rugzak

Hijgend zit ik om vier over acht in de Sprinter naar Schiphol, die om vijf over acht met mij vertrekt. Gered. Bij de voorbereiding van deze treinreis gaf volgens de NS de route met overstap op Amsterdam Centraal de rustigste treinen met ruimte voor mijn rugzak. Zes minuten zou volgens de NS voldoende zijn voor de overstap van perron 10B naar 14A. Maar wat ze op Amsterdam Centraal weer veranderd hebben zonder mijn toestemming weet ik dan nog niet.

Nadat Judith mij vanochtend liefdevol gedag kuste bij Station Amersfoort vertrekt de Intercity zoals bijna normaal, vijf minuten te laat. Bij aankomst op Amsterdam Centraal is er geen directe verbinding naar vervolgperron 14A. Dat wordt gaandeweg toch nog rennen met een zware rugzak, want door een verbouwing mag je eerst naar de hal om uit te checken om even verderop weer in te checken. In de centrale gang zoeken naar een opgang naar perron 14A om dat via een omleidingsroute ten slotte net op tijd te bereiken. We zitten helemaal in de reismodus.

Schiphol geeft geen problemen. Gewoontegetrouw doe ik mijn verdachte hoge wandelschoenen vast uit. Dat ik in mijn wandelkleding op sokken gefouilleerd wordt is niet nieuw. Dit keer wordt mijn opvouwbare rugzakje voor in de cabine ook apart gecontroleerd. Je moet die wandelaars met die afristbroeken goed in de gaten houden.

daar is de bus van Vilnius naar Alytus

Autobusy Stotis Vilnius, Alytus, Lazdijai

Over de handelingen in Vilnius is weinig te vertellen; gewone landing, een kleine zoektocht naar de bagagebanden en drie kwartier na de landing zit ik in een stadsbus naar het hoofdstedelijke busstation, autobusy stotis. Daar een uur rondhangen en de niet meer benodigde reispapieren versnipperen en gewicht kwijtraken. De uitrit uit de stad laat geen cultuurschok achter.

Het landschap onderweg is licht glooiend met afwisselend uitgestrekte akkers, kleine bossen en bosschermen. De paar dorpjes die we passeren hebben een mix van stenen en houten huizen met metalen, maar vooral asbestgolfplaten. Die groeien hier zeker.

Autobusy Stotis Alytus

In de bijna twee uur naar de stad Alytus raakt de bus langzaam steeds leger. Bij het busstation stap ik samen met de laatste vier anderen uit. De laatste wachtronde van vijftig minuten begint, tijd voor mijn laatste Nederlandse lunchpakketboterham vermengd met Litouwse Coca-Cola. Nog een laatste zeventig kilometer over tweebaanswegen naar Lazdijai in Zuid-Polen, vlakbij de Poolse grens. Laat maar komen.

Busstation Lazdijai

Guest House Simona

Om zeven uur 's avonds zijn we tien minuten eerder dan gedacht bij het busstation van Lazdijai. Goed dat ik op Google Maps kijk en daardoor meteen de juiste kant op loop naar Guest House Simona. Onderweg meteen wat sightseeing van Lazdijai 'downtown'; een cultuurpark, de stille hoofdstraat en het centrale plein.

cultuurpark

het centrale plein

Een receptie kan ik bij aankomst niet ontdekken. Vragen aan omstanders in het Engels leidt tot beperkt begrip, maar met enige hulpvaardigheid kom ik in de naastgelegen pizzeria. Of de enige serveerster Simona is weet ik niet. Mijn Engels vergt het uiterste van haar als ze eindelijk tijd voor mij heeft. Gelukkig heb ik mijn boeking uitgeprint. Uit haar mimiek lees ik "shit, dit kan ik niet afwimpelen". Of ik maar even wil gaan zitten. Daarna gaat het bedienen van restaurantgasten onverwijld door en vraag ik mij af of er nog iets gaat gebeuren. Heeft ze iemand gebeld? Komt er iemand? Tien minuten later komt ze met een mapje met boekingen. Ik word ingeschreven en krijg eindelijk een kamersleutel.

Snel de rugzak naar de kamer. Daarna Judith en Maxime bellen met felicitaties voor haar goede opleidingsbeoordeling. Dan weer als een speer naar beneden voordat het restaurant sluit.

Na zes andere eetgasten ben ik aan de beurt. Ik kies voor een Saturnas pizza, wie kent hem niet? Doe ook maar een bier, ja van de tap. Buiten is het nog steeds 22 graden onder de parasol. Een wat Engels sprekend duo wil best een foto van mij maken, maar dan mag ik wel vertellen waar ik vandaan kom en wat ik hier kom doen. Oké, deal.

Gelukkig heb ik voor de kleine Saturnas gekozen, want het wordt aan het einde van deze lange reisdag toch nog smakelijk afzien op deze zomerse dinsdagavond in Zuid-Litouwen.