Krijtlandpad: wandelen van Station Maastricht naar Station Eijsden

 

Buienradar in het krijt

Woensdag 26 augustus 2026

±14 + 3 kilometer, 24-26 graden, van bewolkt naar zonnig

Sint Servaasbrug in Maastricht

Buienradar in het krijt

Alles is al gisterenavond ingepakt voor de korte etappe van Station Maastricht naar Station Eijsden. Alleen nog een laatste controle van Buienradar. Dat ziet er goed uit, om acht uur vanochtend nog 0,2 mm regen en de rest van de dag droog. Dan hoeft het regenjack ook niet mee. Scheelt weer gewicht.

De Arriva-trein arriveert exact om 09.37 op Station Schin op Geul. Prima, rijden maar. Bij nadering van Maastricht verandert de lucht zienderogen. Vooral het zien neemt af. Judith controleert haar mobiele Buienradar en bij haar laat de app een lijn van roodgekleurde wolken zien die de komende twee uur over Maastricht en omgeving zullen trekken met van middel tot zware regenval.

Hernieuwde kennismaking met Maastricht

Wat gaan we doen? Terug en later opnieuw op pad? Dat klinkt teleurstellend. We besluiten ergens in Maastricht te schuilen en na twaalf uur als het droog is alsnog te starten. Het eerste deel van dit plan lukt meteen aan de overkant van het station bij Charlies koffiezaak. Tegen bestelling van een cappuccino blijf je een tijd droog. 

Maar na een uur begint het Judith te vervelen. Zullen we naar die boekhandel in een kerk gaan? Nooit van gehoord. Dat telt niet dus even later loop ik in een dun trainingsjackje in de druppelregen achter haar en Google Maps aan.

Door een mooie winkelstraat gaat het,  over de Sint Servaasbrug, nog meer winkelstraten en dan vindt ze de Dominicanerkerk met binnen de gigantische Boekhandel 'Dominicanen'. Wat een mooie inrichting van deze voormalige kerk, wat een hoeveelheid boeken en wat een sortering. Dat het moet gaan regenen om dit te ontdekken.

Quasi filosofisch lees ik enkele boeksamenvattingen op de achterkant van religieuze en spirituele boeken. Tot mijn verbazing staat Het Zoutpad van Raynor Winn er ook tussen. Misschien komt dat omdat het verhaal ons al teveel zout in de ogen heeft gestrooid of om niet nog meer zout in de lezerswond te strooien.

Na de boekenkerk lopen we tussen de laatste regendruppels naar het Vrijthof voor een overdekte terraslunch. Lekker. Van het Vrijthof zelf zien we helaas niets want daar zijn ze op een nog hoger niveau met lekker eten bezig; 't Preuvenemint, het grootste culinaire openluchtfestival van de Benelux.

Maastrichtse Maas

Met de Vrijthof-lunch krijgt deze dagetappe een wat langere aanloop dan vooraf gepland. Als we voor de tweede keer de Sint Servaasbrug oversteken staan de eerste twee kilometer al op de polsteller. De zon is doorgebroken en we slaan meteen aan de oostoever af in zuidelijke richting. Nog even stoppen voor foto's van de brug en dan gaat het al kijkend naar de Maas en de bouwsels op de oever in een rustig tempo verder.

Grote riviercruiseschepen liggen aangemeerd aan de overkant. Of ze door de waterstand niet verder kunnen laat zich raden. We passeren de Kennedy brug, die nog standvastig gevrijwaard is van Trump-invloeden. Voor het Gouvernementsgebouw trotseren we de provinciale ganzen die bij een temperatuur van rond de vijfentwintig graden niet bijdragen aan de toegangsbewaking van het eiland.

Door de grote plezierjachthaven in de omgroeide Pieterplas en het enorme meer in het voormalige grindgat van Oost-Maarland zien we kilometers lang niets meer van de Maas. Ook de aantrekkelijkheid van de oeverbebouwing neemt af. De routeplanners leiden ons van arremoede het binnenland in waar we langs de spoorlijn het dorp Oost-Maarland bereiken. Pas daar keren we terug richting de Maas en biedt het restaurant bij jachthaven Portofino na negen kilometer een gewaardeerde onderbreking. Dit is wat je noemt een verbindingsetappe.

Eijsdense Maas

Vanaf Portofino lopen we linea recta terug naar de Maasoever en kijken in het natuurreservaat Eijsder Beemden tevreden over het water. Hier is het weer mooi met luierende runderen in de zon bij een meertje en groepen zwanen die ons opwachten bij de stilstaande Maas waar kroos en waterplanten een kans krijgen door de lage waterstand.

de grens ligt midden in de rivier,
maar voor de zekerheid toch maar een grenspaal

Bij de westrand van Eijsden zien we hoe terrassen gevuld zijn en iedereen kijkt naar de verrichtingen van het kleine pontje naar het kleine Belgische dorp Lanaye aan de overkant.

aan de overkant het Belgische Lanaye

Wij trekken via de Diepstraat Eijsden in waar we prettig gestemd worden door aantrekkelijke gevels uit oude tijden. Dit is zeker geen achtergebleven gebied aan de uiterste grens van Nederland. Dat blijkt even later ook uit het indrukwekkende Kasteel Eijsden dat tot voor kort nog werd bewoond door de inmiddels overleden Gravin de Liederkerke.

Wij maken ondanks de warmte nog enthousiast foto's van het kasteel, het binnenplein en de kikkers in de bijna uitgedroogde vijver voor de entree. Over de statige met beuken omzoomde toegangslaan verlaten wij het Kasteel.

Met de Eijsder Beemd, het dorp en het kasteel sluiten we deze wat teleurstellende wandeling toch met een waardig einde af. Na deze verbindingsetappe zijn we we benieuwd om vanaf morgen het echte heuvelland in te trekken.

Station Eijsden, het begin van de terugtocht

Zie al mijn wandelingen in Nederland