Krijtlandpadvakantie
Dinsdag 25 augustus 2026
±15 kilometer, 22-24 graden, zonnig
.jpg) |
| de eerste blikken in de nieuwe buitenwereld |
Krijtland
Dit jaar vieren wij onze vakantie in het verre Krijtland. Wel even tweeënhalf uur rijden van centraal Nederland naar de voor ons buitenlands aandoende heuvels in het gebied tussen Valkenburg-Maastricht-Vaals-Valkenburg. Na decennia in allerlei buitenlanden nu een verkenning van de verste zuidoosthoek van Nederland, Zuid-Limburg. En dat ook nog vanuit een huisje.
Thuis kregen we al vragen en opmerkingen over afnemende ontdekkingszin en geestelijke veroudering. Wat zij niet weten is de fysieke uitdaging die tot onze keuze heeft geleid. Van wandelaarster Berreke hoorden wij enthousiaste verhalen over dit 93 km lange heuvelpad en dat gaan wij nu ontdekken. Niks achter de geraniums, maar achter de lavendel, de rozemarijn en de hibiscus. Planten die van krijt houden.
%20.jpeg) |
| alle sport- en wandelschoenen staan gereed |
.jpg) |
| Oké, Judith krijgt ook tijd om te quilten en te borduren |
Etappe-indeling
Voor het gemak hebben we de etappes afgestemd op het openbaar vervoer en kwamen zo op zeven stukken van rond de vijftien kilometer. De eerste van Station Valkenburg naar Station Maastricht en met de trein terug. De tweede van Station Maastricht naar Station Eijsden. Met de trein terug. Daarna Eijsden-Slenaken, Slenaken-De Epenerbaan ten westen van Vaals, een rondje Holset-Vaals-Holset, Holset-Gulpen en tot slot Gulpen-Valkenburg.
Valkenburg
Beiden kunnen wij ons niet herinneren dat we eerder in Valkenburg zijn geweest. De wandeling laat dus alleen maar nieuwe dingen zien. Dat begint al bij het robuuste zandstenen station waar we parkeren. We zoeken vandaar onze weg naar de aansluiting met het Krijtlandpad aan de zuidkant van het stadje.
%20.jpeg)
%20.jpeg)
%20.jpeg)
Onderweg zijn we prettig verrast door de mooie huizen, het park bij het gemeentehuis en de omgeving van de Geul met de verschillende bruggetjes. Prachtig. Hier en daar zijn blinde muren mooi opgefleurd met replica's van oude reclameschilderingen..jpeg)
.jpeg)
.jpeg)
%20.jpeg)
%20.jpeg)
%20.jpeg)
.jpeg)
.jpeg)
.jpeg)
Direct bij het bereiken van de Plenkertstraat zien we de gezochte geel-rode markeringsstickers. Lets go. We lopen langs een hoog opstaande wand van gele mergel. Achter verschillende huizen en gebouwen zijn afgesloten grotingangen te ontwaren.
Regelmatig zijn we verbaasd over de grote toeristische ondernemingen; een afwisseling van hotels, een restaurant in een kerk, een luxe zwembad, een Shimano Experience Center en een enorme fietsverhuurloods. Dat is leuk, maar wanneer wij een eerste koffie willen drinken bij Boscafé Tivoli, dat zo mooi op onze kaart staat, doen we even niet mee. Op deze dinsdag om halfelf nog gewoon doorlopen.
.jpeg) |
| In de voormalige Nederlands Hervormde kerk zit nu restaurant Ambrozijn |
.jpeg) |
| Boscafé Tivoli doet nog niet mee |
Langs de Geul
Ontspannen wandelen we verder over het voetpad langs de Geul. Links een beboomde helling en rechts aan de overkant van de smalle stroom een natuurgebied met Konikpaarden. Opvallend zijn de vele maretakken in de hoge kruinen van vooral populieren. We slingeren mee met de kronkels van de beek. 
Ook de tweede horeca mogelijkheid bij Bike B&B Brakke Berg is gesloten. Dit keer wel met een excuusbord. Dat schiet lekker op. Judith denkt al aan de helft van mijn lunchpakket. Gelukkig is een kilometer verder de Geulhemer Molen wel open. Mooi een moment rust net voor de klim van vandaag..jpeg)
.jpeg)
Curfgroeve
De klim valt mee. In een rustig tempo verheffen we ons van ongeveer 60 meter hoogte naar rond de 115. Boven toch nog een finishing touch met een flinke metalen trap langs de steile boorden van de Curfgroeve. De afrastering staat er niet voor niets, want de mergelwinning is hier ooit serieus de diepte ingegaan. We omtrekken een groot deel van de groeve en staan een aantal keren stil om alles in ons op te nemen. En om een bijna verdwaalde vrouw te behoeden voor een komende dwaling..jpeg)
.jpeg)
.jpeg)
.jpeg)
Amby Akkers en Flaneerpad
De Dellen heet het bos tussen de groeve en het akkerland ten oosten van Amby, een buitenwijk van Maastricht. Gelijdelijk dalend betreden we dit open gebied. Heerlijk.
.jpeg)
 |
| in de verte Maastricht en links de Sint Pieterberg |
.jpeg)
Heerlijk zijn zo te zien ook de uien die net geoogst in lange rijen op het veld liggen. Het machinaal oprapen gebeurt behoorlijk grof. Tussen de geplette uien liggen voor ons nog maanden aan avondmaaltijden. We beperken ons tot 1 avond.
De gegoede wijk Amby wordt makkelijk omtrokken en via het MVV-stadion De Geusselt bereiken we de snelweg A2. Of liever gezegd het punt waar de A2 zijn tunnel in duikt. Wij vervolgen luxe over het Flaneerpad dat er bovenop is aangelegd. Moeiteloos brengt deze wandellong ons tot vlakbij Station Maastricht. Een geslaagde eerste etappe van ons Krijtlandpad zit erop. Kijken of het weer van morgen een direct vervolg ondersteunt.
 |
| over het Flaneerpad boven de A2 tunnel naar het station |
Geen opmerkingen:
Een reactie posten