Veluwe Zwerfpad: Eerbeek-Dieren-Rheden

   Verrassend stil

Tweede Paasdag, maandag 6 april 2026
± 18 kilometer

Gids- en wandelwijsheid

Als je maar lang genoeg in de wandelgids leest kom je steeds meer over de geschiedenis van dit gebied te weten; welke bomen er groeien en waarom, wie de naamgevers van de verschillende bergen zijn en waarom hier zoveel toeristen rondfietsen en lopen. 

Maar toeristen blijven vaak op gebaande paden. Sommige komen zelfs niet verder dan de parkeerplaats en gaan daar riant picknicken op deze mooie Tweede Paasdag. Maar voorlopig zijn ze wel even in de natuur geweest. De fietstoeristen moeten natuurlijk met zijn allen naar de Posbank. Als je echter over het Veluwe Zwerfpad de bossen induikt dan dunt de groep dagtoeristen in het Nationaal Park Veluwezoom snel uit. Vandaag enkele ruiters, slechts een paar wandelaars en verschillende mountainbikers dieper in het groen. Een afstand van 300 meter van de parkeerplaats brengt al een verrassende stilte.

Kilometers bomen

Om lange reistijden met het openbaar vervoer te vermijden gaan we bijna altijd met de auto naar een beginpunt en lopen dan een heen- en weerroute of een ronde. Na de wandelingen van de afgelopen maanden over het Veluwe Zwerfpad kiezen we vandaag voor een echte etappe met een verschillend begin- en eindpunt; van Eerbeek naar Rheden. We parkeren in Rheden vlakbij de bushalte. De busrit naar beginpunt Eerbeek is al aangenaam met het beeld van allerlei mooie huizen uit het begin van de vorige eeuw.

 aanloop op de Coldenhovenseweg/Imboschweg

Met de dichtstbijzijnde bushalte aan de rand van Eerbeek moet je eerst wel 2 km wandelen om weer ter hoogte van het Landal Park Coldenhove op de route te komen. Over een rustige asfaltweg omringd door bomen wordt die aansluiting gevonden. Die bomen gaan ook niet meer weg, want tot vlak voor Dieren gaan we 10 km aaneengesloten door de bossen.

Vlakbij naturistencamping Lichtbond Gelre is er voor ons een bank neergezet voor een eerste boterhammenrust. Daarna duiken we het Nationaal Park Veluwezoom in. Dit gebied in de driehoek Eerbeek-Dieren-Arnhem is sinds 1911 met allerlei aankopen door Natuurmonumenten gegroeid tot 50 vierkante kilometer.

De eerste kilometer lijken de bomen op de voorgaande duizenden in de gemeente Eerbeek. Maar binnen de grenzen van de grote gemeente Rheden neemt de boomhoogte langzaam toe. Eerst nog enorme sparren, maar allengs steeds meer grote beuken en andere loofbomen. Verder neemt het reliëf toe. Hier brengt het bos duidelijk meer afwisseling in hoogte en in boomsoorten. Mooi om hier door heen te struinen.

Caronlinaberg

Bij het naderen van Dieren bereiken we ook de beukenlanen waarover we gelezen hebben. Blijkbaar aangelegd door Oranje Stadhouders die hier in de 17e eeuw pronkten met mooi aangelegde bossen en hun vertier vonden in de jacht. De restanten zijn nog terug te vinden op het terrein van het voormalige jachtslot Hof te Dieren. Dat Hof zullen wij vandaag niet bereiken maar wel de toen opgeworpen heuvel Carolinaberg, 50 meter hoog.

boven op de Carolinaberg

Boven op deze heuvel kijk je vanaf de bank naar beneden in 13 boslanen. Een imponerend gezicht dit sterrenbos waar veel wandelaars op afkomen. Hier na de stilte van de afgelopen twee uur wel aanwezigheid van andere bewegers. Sommigen om uitgebreid boven thee te drinken met de familie. Anderen in discussie welke laan je in moet als de routebeschrijving zegt "rechtsom, de zesde laan". De echtgenoot en ik denken aan een klok die rechtsom draait en willen links om de ronde bank, maar de dames willen rechts afslaan en dan de zesde laan nemen. Je komt met beide oplossingen wel aan de andere kant van de berg, maar niet in dezelfde boslaan. Wij gaan weer zitten en eten de tweede boterham. Voor onze neus staat een paaltje te wenken met de markering van het Veluwe Zwerfpad. 

Flinke stuwwallen

We lopen niet helemaal naar de rand van Dieren, maar steken door de weilanden af naar de nieuwe richting. Hier sluiten we namelijk de oostelijke kant van de Veluwe af en beginnen aan de zuidzijde, stroomopwaarts in het IJsseldal richting Arnhem.

silhouet van Dieren met rechts het park Hof te Dieren

vanuit de bosrand zicht op de velden ten noorden van Ellecom

Op ons wachten de Middachter Bossen. Althans dat lees ik op mijn kaart. Op de website leer ik...

Middachten is al eeuwenlang een landgoed in de ware zin van het woord. Het landgoed met als kloppend hart het kasteel bestaat verder uit bijgebouwen, tuinen, bossen en landerijen. De uitgestrekte landbouwgronden en bossen worden door de familie geëxploiteerd om het landgoed als geheel in stand te houden.

De Middachter bossen onder aan de stuwwal hebben een voedselrijke ondergrond bestaand uit löss en zijn daarmee geschikt voor loofbomen zoals eik en beuk. Deze bomen hebben op Middachten een goede houtkwaliteit en worden gebruikt voor woningbouw en meubels. In de zone tussen Middachterallee en A348 bevinden zich de zogenaamde bronbossen met haar zeldzame voorjaarsflora.

In de Middachter Bossen zijn de paden weer helemaal voor ons. Op het doorgaande bospad met de naam Oude Arnhemseweg komen we slechts één moedige mevrouw tegen. Het klimt hier merkbaar. Stiekem tikken we de zestig-meter-lat aan. Daarna mogen we uitbollen naar een volgend weidegebied, het golvende terrein van 'Lappendeken De Steeg'. Hier is het druk met fietsers en korteafstandswandelaars. Voor ons de derde pauze met ontspannen zicht op een goene Lappendeken in de zon.

Herikhuizerveld

We vervolgen onze weg door de bossen op de stuwwal. De hoogteverschillen nemen flink toe. Regelmatig kijken we naast ons in bosgeulen die tientallen meters lager liggen. Op de foto's komen die verschillen er niet goed uit. Mooi is ook de overschrijding van het fietspad in de Holleweg.

Het hoogteverschil is wel goed te zien bij het oostelijke uitkijkpunt op het Heriksveld. Kilometers kijk je van je af in de richting van Arnhem. Prachtig zijn de kleurverschillen op de golvende heide; het bruin-grouw van de nog bladloze bomen en heidevlaktes, onderbroken door het geel van de bloeiende brem en het lichtgroen van enkele voorzichtig uitlopende struiken.

De afdaling naar Rheden gaat gemakkelijk. Onderweg nog enkele foto's vanaf de uitzichtpunten over de heide. Bij een van de villa's een stek afplukken van kamperfoelie die over de omheining hangt. Kijken of die thuis wil aarden. Als hij dan bloeit hebben we een mooie herinnering aan deze bos-en stuwwallenwandeling. Ben benieuwd.

Zie al mijn wandelingen in Nederland