Trektocht Baltic Forest Trail: van Druskininkai naar Utieka

Baltic Forest Trail

Zondag 14 juni, wandeldag 5

van Druskininkai via Ziogeliai naar Utieka

opgestaan 0.900, vertrek  ± 10.30, aankomst ± 17.15
± 20 km, ± 7 uur wandelen inclusief pauzes en foto's maken,
temperatuur: s' morgens 15 graden, tot 18 graden 's middags,
lucht: bewolkt met 3 x bui

Openbaar geloof

Geloof langs de weg

Net zoals bij ons in Limburg en in België zie je in Litouwen veel zichtbare uitingen van het katholieke geloof. Veelal kruisbeelden met verwijzing naar een lokale gebeurtenis. Vandaag niet anders. Het is goed te weten dat Sint Agatha hier geëerd wordt hopend op haar bescherming bij het oversteken van de Nemunas. Zeker omdat ik nog een paar keer over de Nemunas wil. Hoewel ik de voorkeur geef aan een brug.

ga er maar aan staan

Uitslapen

Zondagochtend, lekker uitslapen. Na een prima slaapnacht ben ik pas om negen uur opgestaan. Geen haast. Vandaag wil ik ongeveer achttien kilometer lopen. Tijd dus om nog luxeus te ontbijten in de campingkeuken met alle faciliteiten. Geen water koken met mijn brander, maar veel sneller met een waterkoker. Bij de receptie heb ik een stoel geleend om zittend mijn roggebrood met cheddar kaas te bekleden. Dit keer geen kant-en-klaar brood, want dat roggebrood moet ook een keer op.

Pas om halfelf verlaat ik omgehangen de camping en begin aan de uittocht door Druskininkai. Om weer terug te komen op de trail volg ik een zelf gekozen route langs wat drukke doorgaande wegen. Wel over de fietspaden. Daarmee zijn toch al snel drieënhalve kilometer gemoeid. Met de gedachte achttien kilometer gaan we het dus niet redden.

kruisbeelden in Neravai
waarom ze anders 'gemutst' zijn is mij niet duidelijk

Pas in het dorpje Neravai neemt de landelijkheid toe. Daar verschijnen ook de eerste kruisbeelden van de dag. Meteen een foto van een waterput die je bijna in elke tuin of erf op het platteland ziet. Zou een idee voor Nederland kunnen zijn.

Schreeuwend ree

Was het schreeuwen, blèren of blaffen? In ieder geval is het gillend ree mij ontkomen. Nooit geweten dat reeën geluiden kunnen maken. Wie van ons twee het meest geschrokken is weet ik ook niet. Als het beest niet geschreeuwd had zou ik het nooit gezien hebben. Nu zag ik rechts van me op een afstand van vijftig meter een hoog wegspringend dier.

Bos, gehucht, bos

Dat we allebei zijn geschrokken is niet verwonderlijk op deze eentonige rechte bosweg ten noorden van Nervarai. Je kijkt niet voortdurend naar elke nieuwe boom en denkt wat voor je uit op zoek naar de uitgang. Die vind ik pas na drie kilometer in een buitengehucht van het dorp Vieciunai.

De lucht is inmiddels betrokken en regen nadert. Net dan zie ik een klein afdakje dat boven een waterput is gebouwd. De put van de tegenover gelegen begraafplaats. Zolang ik nog boven de aarde ben geef ik de voorkeur aan droogte en trek met bovendekking mijn regenjack aan. Tijdens de regenbui ook een goede gelegenheid voor een Whatsapp videogesprek met Judith.

In de vijf kilometer naar het gehucht Ziogeliai passeer ik de heilige Agatha in haar kleine hokje en neem even verder de tijd om naar het Liskiava klooster en de St Trinity kerk te kijken. Het zou een bezoek waard geweest zijn, maar het ligt aan de andere kant van de Nemunas. Jammer. Maar de zon schijnt opnieuw dus weer verder.

Hoewel ik een beetje ben uitgekeken op de brede boswegen bieden de paden na het panorama op de kerk wat meer afwisseling. Vooral het grijze mos dat hier langs het pad tussen de dennen groeit ziet er mooi uit. Het doet mij denken aan mijn trektocht over het Olavspad in Noorwegen.

Ziogeliai - Utieka

Het gehucht Ziogeliai is in de etappe-indeling van de Baltic Forest Trail het eindpunt van deze etappe. Ik schat niet meer dan vijfentwintig erven met boerderijen en schuren. Op Google Maps zie ik wel een B&B, maar wat je hier verder moet ontgaat mij. Dan ben ik blij dat ik gisteren een eigen indeling had met Druskininkai als eindpunt met een goede camping. Waarom de organisatie aanraadt om je op een eindpunt door de eigenaar van een overnachtingsmoglijkheid op te laten halen snap ik nu beter. Alleen welke eigenaar gaat je hier op halen? Ik heb gelukkig mijn tent en het is pas halfvier. 

Doorlopen en naar het geplande gehucht Utieka. Mijn keuze op Utieka komt door het kampeerteken op Google Maps langs de Nemunas. Onderweg weer mooi mos en zelfs even een uitdaging in de vorm van een diepe plas. Gelukkig kom ik met mijn hoge schoenen droog aan de overkant. Het geeft wel meteen weer afleiding en uitdaging.

Wanneer ik om kwart over vijf op mijn Organic Maps app kijk zie ik dat de gedachte kampeerplek 750 meter van de route ligt en besluit ik niet ver van de begraafplaats van Utieka te kiezen voor een plek in het bos. Mijn tent heeft de goede kleur voor een rustige nacht en staat op vijftig meter van de route. Tot mijn verbazing komen daar later regelmatig auto's voorbij. 

Bij het schrijven van dit blog kijk ik nog eens terug naar de beoogde kampeerplek. Die was toch mooier geweest aan de oevers van de rivier. Dit keer een te zuinige keuze voor slechts 750 meter extra. Maar ik lig hier verder goed en begin aan de avondhandelingen. 

Na de Adventure poedermaaltijd is er onder genot van een koffie tijd om de etappe van morgen naar Merkiné te bestuderen. Daarbij kom ik erachter dat de verwachte camping geen echte camping is, maar een gratis kampeerplek met als hoogste genot chemische toiletten. Met Booking.com zie dat ik dat er tegen een schappelijke prijs ook een vakantiehuisje te huur is. Vanuit mijn tweemeter tentje tussen de bomen boek ik die luxe. Ben benieuwd. Wel makkelijk zo'n mobiel in een bos met internetverbinding. Nu ga ik lekker lezen op mij e-reader in 'Al het blauw van de hemel'. Tot morgen.

WAAR ZIT IK NU?

in Utieka tussen Vieciunai en Merkine

de gele lijn is de wandelroute van de BFT.
Start bij de Litouws-Poolse grens ten zuiden van Lazdijai

 De dagberichten worden aaneengeregen in een totaalverslag:

Verslag Baltic Forest Trail Litouwen 2026