Krijtlandpad 2026: wandelen van Gulpen naar Valkenburg

 

Laatste Plateauhop

Zaterdag 5 september 2026, wandeldag 7

± 12+3 kilometer, ± 21 graden, van zonnig naar bewolkt

± 305 meter hoogteverschil

Welke kant moeten we op?
Na de start van vanochtend alles controleren

Kwijt, tijd, spijt, krijt, feit

Kwijt, tijd, spijt, krijt, feit. Wat hebben deze woorden gemeen? Ze rijmen op elkaar. Het is een feit dat ik vanochtend nog zonder een stap op het krijt de weg kwijt ben zonder spijt. Wel kijkt Judith mij nu meewarig aan. 

We zijn net met de bus in Gulpen op de Markt aangekomen om aan onze laatste etappe te beginnen. Op het pad naar Valkenburg zullen we geen horeca tegen komen. Dus ik volg Judith instemmend naar een terras. Om mij heen zoek ik naar markeringsstickers van het pad. Die vind ik zowaar al op en naast het terras. Alleen kan ik de richting niet goed overeen brengen met de route op de kaart.

vorige week vrijdag ging alles nog goed

In mijn kippendrift sta ik op en loop naar een van de lantaarnpalen met een sticker om te kijken welke kant de pijl op krult. Tegelijkertijd komt een serveerster naar buiten lopen. Ik kijk achterom naar Judith: "Wil je ook een cappuccino?" vraag ik haar. Als ik dat wil doorgeven aan de serveerster kijkt deze mij vreemd aan. Judith lost het op: "Ik zit niet op dat terras!". Ik ben krijtblind een zichtbare terrasgrens gepasseerd. Nog geen meter op weg en toch al van het pad af.

op weg naar het plateau

Plateau van Margraten

Daarna gaat het beter als we de juiste wegen en paden naar de Beversberg vinden. Van een holle weg kijken we na zes wandeldag in Heuvelland niet meer op. Omhoog wordt ook al bijna gewoon.

panorama richting Gulpen

Waar we wel even stil staan is een boerderij, of beter voormalige boerderij. In 1941 dropten Engelse bommenwerpers op de terugtocht overbodige bommen. Er viel een bom niet ver van de boerderij. De boer en enkele knechten stonden net buiten en kwamen om.

Wij lopen door en kijken ver van ons af naar Eys, Gulpen en Gulperberg. Boven op het plateau waaien we bijna uit ons hemd. Gelukkig komt de wind van achteren. Dat houdt de vaart erin.  Judith doet toch snel haar fleece aan.

panorama richting Gulperberg

Het is weer weekend. Je ziet het aan de vele groepen mamils. De ene na de andere racefietst ons voorbij. Krijtland is doordeweeks van de gehelmde boomers en in in het weekend van de gehelmde middle aged man in lycra. De helmen zien er wel anders uit.

Terug in Valkenburg

We hebben de Beversberg links laten liggen en dalen af naar het Gerendal waar de temperatuur langzaam maar zeker stijgt. Zeker als we via de IJzerenweg mogen klimmen naar het volgende plateaudeel dat behoord bij het Plateau van Margraten. Nu over de Gorisweg ten oosten van IJzeren.

de pinken in het Gerendal houden een groepsgesprek

de koeien aan de Gorisweg poepen er lustig op los

Het schiet goed op vandaag. Vanaf IJzeren zakken we al langzaam maar zeker af richting Valkenburg. Nog een banklunch rond halfeen en weer door met het laatste stukje bos, het Biebosch ten zuiden van Valkenburg.

duidelijk een lunchbank

panorama vanuit het Biebosch richting Oud-Valkenburg

Midden in het bos komt ons een hijgende klimmende vrouw tegemoet. "Jullie hebben het een stuk makkelijker. Wacht maar". Niet gehinderd door lokale terreinkennis wachten en verwachten wij eigenlijk niets bijzonders. Onze achting neemt toe naarmate de afdaling aanhoudt en in steilte toeneemt. Daar is de rand van Valkenburg. Eitje.

de vlaggen van het Sprookjesbos wapperen ons tegemoet

Maar we hebben het laatste stukje van de route naar Valkenburg niet echt goed bestudeerd. Dat voert ons nog 'even' omhoog naar het Sprookjesbos en de Rodelbaan. In deze laatste kilometer gaat onze hartslag even steil als de helling omhoog. Het wordt met de meters duidelijker waarom veel mensen kiezen voor de overbrugging naar hier met de kabelbaan.

roddelbaantje voor kleinere kinderen

We laten de attracties voor wat ze zijn en beginnen direct aan de 68 meter afdaling. Beneden in de bebouwde kom zijn we verbaasd over de drukte op het Grendelplein, net buiten de oude binnenstad. Een druk kruispunt, met vol bezette terrassen, midden in de uitlaatgassen. Wat hebben wij niet begrepen?

Dat gaan we niet uitzoeken. We zoeken namelijk de eerste geel-rode sticker waar we zeven wandeldagen geleden begonnen aan ons Krijtlandpad. Bij de Plenkertstraat vinden we de betreffende lantaarnpaal. We zijn rond!

Mariazegen

De viering ter plekke duurt twee seconden. De binnenstad van Valkenburg trekt meer. Nog geen honderd meter na het Grendelplein is het veel rustiger met andere genieters. We zien weer de oude kerk en de Geul. Aan de Grotestraat een laatste Krijtlandcappuccino. En door naar het Theo Dorrenplein voor de slager.

Theodoor Dorren wijst de weg aan toeristen.
Hij was in de eerste helft van de vorige eeuw onder andere
 wethouder, pionier van het Valkenburgs toerisme en
medeoprichter van de eerste Nederlandse VVV (Wiki)

En als allerlaatste kopen we een Mariabeeldje bij een grote bloemenwinkel. Na alle Mariabeelden, groot en klein, die ons begroetten en zegenden tijdens onze Krijtlandwandelingen wordt dit het tastbare souvenir van deze vakantie. Als ze in de komende maanden naar ons knikt zullen we denken aan de heuvels, de holle wegen, de golvende akkers. Een mooie herinnering aan een prachtige actieve vakantie.

het Mariabeeldje zit goed ingepakt in bubbeltjesplastic.
had deze heks bij station Valkenburg ook moeten doen

WAAR LIEPEN WE VANDAAG?

van Gulpen naar Valkenburg

Zie al mijn wandelingen in Nederland