Veluwe Zwerfpad: wandelen van Station Rheden via de Rhederheide naar Station Velp

 Extra Lang

Tweede Pinksterdag, maandag 25 mei 2026
± 20 kilometer (15+5)

Wat is lang?

Als je naar de betekenis van 'lengte-eenheid' zoekt krijg je een uitleg over afstanden; millimeters, centimeters, kilometers. Wandelaars denken zo nu en dan 'tjee, wat is het lang'. Wanneer je zegt "wat duurt dat lang" dan denk je aan een tijdseenheid. Wij hebben vandaag geoefend voor de eerste en de tweede betekenis.

Woordherkomst lang:

Langer

Rond de dertig graden zou het worden op Tweede Pinksterdag. De vlammen van de Heilige Geest zouden hun werk gaan doen. Laten we maar vroeg vertrekken anders wordt het zo'n zweetwandeling. Vertrek om halfacht zou al ruim voldoende zijn om de trein van Velp naar Rheden te halen dus reden we om kwart over zeven weg om daarna een half uur in de ochtendzon te wachten op station Velp.

station Velp (foto van wikipedia op een bewolkte dag)

Eindelijk daar is onze trein, een trein die ook echt stopt. Hup erin. Dat stoppen wordt wel erg degelijk uitgevoerd. Tien minuten later staan we nog steeds stil. De conducteur loopt buiten heen en weer en komt nu weer binnen om zich op te sluiten in een aparte ruimte. Een ruimte met microfoon: "Beste reizigers, wij kunnen nog niet vertrekken omdat er een verward persoon voor de trein op het spoor stond. Nog even geduld, we wachten op een hulpdienst". Even later zien we een oudere dame onder begeleiding van de conducteur, de bestuurder en nog een NS-man plaats nemen op een perronbank direct naast onze wagon. Gemengde gedachten en gevoelens bij het beeld van deze dame op het spoor voor de trein. Dat wens je niemand toe.

Het spoorwegpersoneel blijft bij haar en de vertraging duurt voort. Inmiddels moeten ook op stations Arnhem en Zutphen treinen stilstaan. Een half uur later komt de hulpdienst in de vorm van een drietal agenten. Omgang met verwarde mensen schijnt al enige tijd een niet gewenste hoofdtaak van de politie te zijn. De conducteur is weer binnen en kondigt aan dat we wachten op toestemming voor vertrek. Onze trein moet waarschijnlijk in een nieuwe planning worden ingepast.

Achteraf waren we lopend al in Rheden geweest, nu stappen we met een in kracht toenemende zon in een later tijdschema op Station Rheden uit. Maar wij zijn zo gelukkig om iets leuks te gaan doen; van de trein weg wandelen. Op dat moment wisten we nog niet dat onze wandeling ook langer ging duren.

akker langs de Heuvenseweg

Via de Heuvense Bergen naar de Posbank

Vanaf Station Rheden is het maar een paar minuten lopen om de Heuvenseweg ten noorden van de drukke Arnhemsestraatweg te bereiken. Daarmee laat je ook meteen de verkeersgeluiden achter je en wordt je omringd door akkers tegen de stuwwal. Je klimt langzaam iets hoger, passeert het Bezoekerscentrum Veluwezoom waar de Brasserie nu nog gesloten is. Voorlopig geen koffie. Dan maar bij het Paviljoen Posbank.

Eerst nog het mooiste gedeelte van de dag; de bossen en heide ten noorden van Heuven. Daar begint het in de heerlijk koele schaduw al licht te stijgen. 

Gemener wordt het bij de klim naar het Uitkijkpunt Heuvense Bergen. Prachtig om van daar over de heuvels en de diepdoorsnede heide te kijken, de Heuvense Bergen van het Herikhuizerveld.

een uitzicht vanaf de Kraaijenberg

Een tweede klim volgt naar opnieuw een uitzichtpunt, nu op de Kraaijenberg. Inmiddels is het panorama aangevuld met een echte kudde schapen compleet met geiten, honden en wel drie herders en toekomstige herderinnen. Een soort wandelende opleidingsplek.

Heel lang bij de Posbank

De Posbank is zoals gewoonlijk bevolkt door talrijke fietsers, waarbij de wielrenners zwaar in de meerderheid zijn. Op de bank van meneer Pos, oud voorzitter van de ANWB, zit een echtpaar dat wij met rust laten.

Het nabij gelegen paviljoen heeft al snel onze interesse. Het ziet er van afstand leeg uit, maar aanvullende verkenning levert twee verborgen terrassen op waar wij aanschuiven in wielerland. Heerlijk in de schaduw genieten van koffie met appelgebak. Ik denk er over na om ondertussen het vervolgpunt van de route te verkennen, maar blijf toch zitten voor de heerlijke rust.

Bij vertrek nog een blik op oud koningin Beatrix op een even oude fiets. Daarna een amechtig zoeken naar de vervolgmarkering voor de route. Heen en weer lopen op de parkeerplaats en weer terug naar de Posbank. We zien daar wel een markering, maar zo dicht bij het pad waar we vandaan komen dat die afvalt. Tenslotte weet ik Judith van een richting te overtuigen door de hei waarmee we volgens mij later op de route zullen komen. Let maar op. Nog een blik op een uitleg bij een Natuurtafel en weer verder op zoek naar herkenbare punten.

natuurtafel

Een tijd lang weet ik de omgeving aan te passen aan mijn kaart totdat het na 30 minuten niet meer vol te houden is. Met Google Maps laat Judith mij zien dat we wel flink zijn opgeschoten, maar dan vooral in oostelijk richting, in de richting van de Carolinahoeve. Daar waren we tijdens de vorige wandeling in april ook in de buurt. Ik moet zo langzamerhand wel toegeven dat we ruim verkeerd zitten. Nu mag ik Judith volgen over een fietspad terug. Ze zet er goed de pas in en ik heb moeite om haar bij te houden. Vijftig minuten na ons vertrek van het Paviljoen Posbank lopen we weer over het terras. Nu geen pauze maar terug naar de laatst bekende markering en dit keer de eerder afgewezen vervolgmarkering volgen langs de goede weg. Eindelijk echt weg bij de Posbank.

Nu ik de foto's terug zie had ik beter simpel op de niet te missen ANWB-paal kunnen kijken en de richting naar Rozendaal moeten volgen. Mooi verhaal maar daar kopen we niks voor. De gedachte route is inmiddels zeker 4 kilometer langer geworden. Dit wordt toch nog echt zweten. Ik hoor naast mij dat ik als kaartlezer een flinke deuk heb opgelopen. Er wordt aan toegevoegd dat ik ingeruild wordt voor een GPS-apparaat, of zoiets. Oké. Dit zijn van die momenten dat je beter je mond kunt houden.

Rheder heide en Rozendaalse Veld

Onze onderlinge afstand neemt toe. Judith is met verhoogde snelheid op zoek naar een plek in de schaduw. Vlak voor de Rhederheide doorstaat een flinke grove den de keuring en wordt er gerust en geluncht.

De Rhederheide lijkt veel op een verdroogde prairie. Aan heide wordt je alleen herinnerd door de naam. Warme kilometers rijgen zich aaneen. De brandtoren is eerst een baken en daarna een houvast om onze vordering te controleren.

De noordrand van de bossen boven Rozendaal lokken ons in één doorgaande beweging naar binnen. Mooi weer wat schaduw om zo nu en dan ook hoed en pet af te zetten. We laten ons niet meer stoppen en bereiken via brede en smalle bospaden Kasteel Rozendaal, of liever de Orangerie waar we het vochttekort iets verkleinen.

Orangerie van Kasteel Rozendaal

Kasteel Rozendaal

Door de kasteeltuin verlaten we het park en beginnen aan de terugweg naar de auto bij het station. Met dezelfde moeite kijken we ondertussen naar de oude openbare Torckschool, Huis Heuveloord, mooie vijvers in het Villapark Velp, de Overbeekpoort en vlakbij het station de prachtige art deco villa Terre Neuve.

Overbeekpoort

villa Terre Neuve

Geen verkeerde omgeving om hier te wonen. Maar wij hebben vandaag genoeg gezien en gaan rustig met de airco aan naar huis. Het was lang genoeg.

Zie al mijn wandelingen in Nederland