Trektocht Baltic Forest Trail 2026: van tentplek bij Misiskes, 2 km noord van Punia naar tuintentplek Puzonys

Baltic Forest Trail

Zondag 21 juni, wandeldag 11

van tentplek bij Misiskes, 2 km noord van Punia
naar tuintentplek bij Puzonys

opgestaan 06.45, vertrek  ± 08.00, aankomst ± 15.00
± 19,5 km, ± 7 uur wandelen inclusief pauzes en foto's maken,
temperatuur: s' morgens 24 graden, tot 29/30 graden 's middags,
lucht: zonnig tot 17.00 daarna flink onweer en afkoeling naar 25 graden

Vaderdag beduusdheid

de volledig houten kerk van Jemajunai

Vaderdag

Het is kwart over vijf, 17.15, aan het eind van deze wandeldag. Ik lees de Whatsapps van vandaag op 'mijn' terras. Vanochtend heb ik aan Maxime geappt dat ik gisterenavond met plezier in mijn tentje langs de bosrand op mijn mobiel heb geluisterd naar Nederland-Zweden. Om 12.45 heeft ze geantwoord: "Ja, grote winst hè! Hele fijne Vaderdag". Daar had ik tot nu toe totaal niet aan gedacht. "Dank voor je Vaderdagwens. Ik heb vandaag al een cadeau ontvangen. Zal het vanavond in Polarsteps beschrijven".

Dubbele bewijzering

De afgelopen nacht verloopt rustig tot vanochtend de zon gaat schijnen. Al voor zeven uur staat mijn tent pal in de zon en zweet ik de slaapzak uit. Afbreken maar. Toch weet ik in de schaduw van een dun boompje nog mijn ochtendpap naar binnen te lepelen.

de bewijzering van de Baltic Forest Trail

Om acht uur hervat ik mijn rustige cadans tussen de korenvelden. Een kilometer verder zie ik een comfortabel huis waar bij het begin van de oprit allerlei uitnodigingen zijn aangebracht voor pelgrims naar Santiago de Compostella. Al eerder ben ik de Jacobschelp tegengekomen. In katholiek Litouwen wordt er veel aandacht aan gegeven. Van eergisteren herinner ik me een afstand op een bord: nog 3868 km naar Santiago. Dat zijn nog eens uitdagingen. Dan moet je als pelgrim flink volhouden. Ben je dan van het pad af of juist erop?

Cola-rust

Na de afwisseling van akkers, bos en asfalt sta ik in het plattelandsdorp Nemajunai vol bewondering te kijken naar de mooi vormgegeven en geschilderde kerk. Wat hem echt onderscheidt is het bouwmateriaal; hij is helemaal van hout! Schitterend om de planken en balken te zien. Lijkt me wel een klus om eens in de paar jaar even de kerk te verven.

Om halfelf zit ik even later in de schaduw van de lindeboom naast de dorpswinkel aan de ochtendcola. Bij een temperatuur van 28 graden is dat een welkome verkoeling.

Binnen in de winkel heb ik mij net populair gemaakt door de fietser die mijn groet onderweg niet beantwoordde nog een keer indringend "Good morning" te wensen. Er kan net een "Good morning" als teruggroet vanaf. "Finally!" is mijn toevoeging. Vreemd hoe er op het platteland van Litouwen niet of moeizaam wordt gegroet.

Beduusd

De rest van de totaal ruim negentien kilometer gaan aanvankelijk over asfalt van gehucht naar gehucht in een korenvelddecor. De laatste vijf kilometer duikt de route weer het bos in waar ik in de schaduw van een stapel gekapte bomen nog een poging tot een rustpauze doe. Mijn watervoorraad slinkt. Ook de extra fles uit Nemajunai klinkt al hol.

Zoals aangekondigd trekken onweerswolken zich al iets samen. Hup weer door voor het laatste stuk naar mijn vanaf de kaart geplande eindpunt voor vandaag; Puzonys. Geen idee hoeveel huizen ik daar kan verwachten. Bij de nadering van de eerste huizen begin ik uit te kijken naar een tentplek. Wanneer ik grasmaaiende mensen zie besluit ik snel om water te vragen.

"Do you speak English?" Er volgt een Litouws-Engels antwoord waaruit ik begrijp "my wife". De echtgenote wordt gehaald en begrijpt mijn verzoek. Of ik een fles wil? Ik laat mijn bijna lege waterzak zien. Gewoon water of 'sparkling'? De echtgenoot wordt op pad gestuurd. Hij komt terug met een vijf liter can waarmee hij mij bijtankt. Hij legt via zijn vrouw uit dat de waterput op het erf geen betrouwbaar drinkwater heeft.

het water uit de put is niet betrouwbaar maar het ijsje wel

"Where do you go to?". "Tomorrow in the direction of Birstonas, but today I want to camp here somewhere". "Oh, you could camp in our garden. We are going home in one hour". Ik begrijp dat dit hun weekendhuis is.

Ze wonen in een appartement in Kaunas, de tweede grote stad van het land. "Do you want coffee?" Dat zijn nog eens ontwikkelingen. Zo zweet je aan alle kanten en ben je op zoek naar water en zo is je waterzak gevuld en heb je en passant een veilige tentplek. "Yes please, but rain is coming soon, so I will take care of my tent first".

bijgebouw

Een kwartier later zit ik in de keuken van het bijgebouw aan de koffie met een grote koek en een banaan. We praten over de ingrijpende verbouwing en de geschiedenis van beide huisjes op het erf.

Ze zal mij nu laten zien hoe ik morgen met het gesloten hoofdhek van het terrein af kom. "En, oh ja, voor ik het vergeet het buitentoilet." Ik vind het natuurlijk allemaal belangrijk en volg haar over het erf. Ze adviseert me om niet te gaan zwemmen in de vijver. Nog te koud en teveel waterplanten.

Wanneer ze aan haar man vertelt dat ik uit Nederland kom wordt ik meteen gefeliciteerd met de overwinning op Zweden. Hij denkt dat het voor de eindstrijd zal gaan om Nederland en Engeland. Zo ver ben ik nog niet, maar ondersteun direct zijn keuze.

Er wordt een emmer met water uit de put geregeld om mij te wassen. En of ik een ijsje lust. Hij moet op, want ze gaan naar huis en dan wordt de elektriciteit afgesloten. Voortdurend loop ik ze te bedanken.

Tegen vijven geef ik ze een hand voordat ze het hoofdhek afsluiten en mij achter laten op hun erf. Nog een laatste dankbare zwaai en ik installeer mij op het overdekte terras om een heftig onweer droog te aanschouwen. Hoeveel geluk kun je hebben? Het zal wel door Vaderdag komen.

Eens kijken wat ik zo direct als avondmaaltijd ga warm maken op een echte tafel: Patatoes Onion/Bacon of Pasta Bolognese? Eerst Judith even videobellen om mijn nieuwe omgeving te laten zien.  Daarna Polarsteps updaten en laten zien waar ik nu weer zit. Dat geloof je toch niet. Nog tijd genoeg vanavond om te dineren en te lezen. Tot morgen.

WAAR ZIT IK NU?

bij Puzonys, hemelsbreed 12 km zuidwest van Birstonas

de gele lijn is de wandelroute van de BFT.
Start bij de Litouws-Poolse grens ten zuiden van Lazdijai

 De dagberichten worden aaneengeregen in een totaalverslag:

klik op onderstaande link

Verslag Baltic Forest Trail Litouwen 2026

Mijn ERVARINGEN en TIPS zijn verzameld in een aparte REVIEW

Trektocht Baltic Forest Trail 2026: van camping Alytus naar tentplek bij Misiskes, 2 km noord van Punia

Baltic Forest Trail

Zaterdag 20 juni, wandeldag 10

van camping Alytus naar tentplek 2 km noord van Punia

opgestaan 06.50, vertrek  ± 08.00, aankomst ± 16.30
± 22 km, ± 8,5 uur wandelen inclusief pauzes en foto's maken,
temperatuur: s' morgens 17 graden, tot 28 graden 's middags,
lucht: zonnig

Zaterdag maaidag

waar reclameborden ook voor gebruikt kunnen worden

Gezoem

Of het door het weer komt of door het weekend er is duidelijk meer leven rondom de huizen op het platteland dan in de voorgaande week. In de zon van vandaag is het een onophoudelijk gezoem om mij heen van muggen, vervelende vliegen en van grasmaaiers. Overal wordt gemaaid met flinke motormaaiers, want hier wordt niet op een meter gekeken.

stadspark in Alytus al in de zon rond halfnegen in de ochtend

Warm

Met vanmiddag achtentwintig graden in de volle zon is dit een echt zomerse dag. Korte broeken weer. In het begin al anderhalf uur in een heerlijke ochtendzon om van de camping aan zuidkant van Alytus naar de noordgrens van de stad te komen.

vlakbij het stadspark staat het gedenkteken "Silent Bell" ter ere van
staatsgevangenen en ballingen, partizanen uit het district Dainava
en Litouwse legerrebellen van 22-28 juni 1941.

prachtig beeld over de Nemunas bij de overgang naar het oostelijk deel van de stad

Halverwege deze stadswandeling de terugkeer naar de oostelijke kant van de rivier de Nemunas. Voorbij de stadsrand dit keer maar een paar kilometer bos en daarna lang over een niet al te drukke asfaltweg. Totaal ruim zeven kilometer met houvast voor de voortgang door middel van hoogspanningsleidingen. Die zijn niet zo makkelijk te missen. Tussendoor nog een rust en een paar foto's van een overbevolkt ooievaarsnest. Het loopt al met al lekker door met dit mooie weer.

Punia

De laatste paar kilometer naar mijn gedacht eindpunt voor vandaag, het dorp Punia, gaan weer lekker over zandweggetjes met de schaduw van het bos. Waar ik vanaf de kaart een overnachtingsplek verwacht heeft de gemeente Punia een prachtig park aangelegd. Daar lopen zowaar dit keer ook toeristische wandelaars op weg naar de fortheuvels van de stad. Die heuvels beklim ik ook op doortocht naar de uitgang van het park vlakbij de Joriskapel en de Johanneskerk.

St Joriskapel

Johanneskerk

Doorlopen dus en meteen naar het dorp zelf. De kerk ziet er aardig uit, maar mijn geestelijk honger legt het af tegen de kennis dat er vlakbij een winkeltje moet zijn. Tsjakka, daar is de Aibé, inmiddels mijn voorkeursketen. Wat smaakt zo'n koude cola lekker na twintig kilometer in de warme zon. Liggend op een bank vloeien de slokken naar binnen. Voor passerende autobestuurders moet ik op een dorstige dakloze lijken.

WK-water

Naast gebrek aan tentplekken mist Punia bij navraag ook de andere reden voor mijn overnachtingsplan. Anders dan op mijn kaart aangegeven is er geen restaurant. Het is pas halfvier. Dan kan ik net zo  goed doorlopen.

Op weg naar de uitgang van Punia maak ik nog een korte stop bij een reclamebord voor de lokale fortheuvels in het mooie park. In de weerkaatsing van het zonlicht zie ik mogelijkheden voor een selfie.

De uitgestrekte graanvelden openen zich ten noorden van Punia. Ondanks de warmte mooi om tussen te lopen. 

In Punia heb ik weliswaar water gekocht en mijn voorraad naar tweeënhalve liter verhoogd, maar met de beslissing om door te lopen is dat met deze warmte misschien net te weinig.

Bij een voormalige boerderij waar druk wordt verbouwd vraag ik aan de jonge eigenaar om water. Hij spreekt geen Engels maar begrijpt de bedoeling. In de looppas gaat hij op weg. Bij terugkeer de vraag waar ik vandaan kom. "Oh, Holland, football". Een en al enthousiasme. Nog even en hij begint 'hup Holland, hup' te zingen. Met gebalde vuist als zegeteken neem ik afscheid. Nu maar hopen dat het wat wordt vanavond tegen Zweden.

Andere wandelaars

Wanner ik na ruim tweeënhalve kilometer ten noorden van Punia een redelijk vlak stukje gras zie hou ik het voor gezien. Vijftig meter van de zandweg, verdekt tegen een bosrand kan ik hier waarschijnlijk rustig overnachten.

Veel verkeer heb ik op deze landweg nog niet gezien. De bestuurders van de paar auto's en een enkel akkerbouwvoertuig houden hun blik gericht op de weg. Tot mijn verbazing doet dat ook een wandelaar. Met zijn rugzak omhuld met een dekentje loopt hij met een rood gezicht in tegenovergestelde richting. Het is de eerste andere wandelaar die ik in tien wandeldagen zie.

En als de eerste wandelaar over de brug is volgen er meer. Zowaar twee koppels jonge vrouwen. Allemaal met een medium rugzak. Blijkbaar is er toch een overnachtingsadres in Punia. Wellicht zijn dit pelgrims op het Litouwse aanlooppad van de Spaanse Camino waar ik een kilometer geleden een overnachtingsbord voor zag. De dames zijn natuurlijk in gesprek en zien mij niet. Mijn tentlocatie voldoet dus. Laat de nacht maar komen.

WAAR ZIT IK NU?

bij Misiskes, 2,5 km ten noorden van Punia

de gele lijn is de wandelroute van de BFT.
Start bij de Litouws-Poolse grens ten zuiden van Lazdijai

 De dagberichten worden aaneengeregen in een totaalverslag:

klik op onderstaande link

Verslag Baltic Forest Trail Litouwen 2026

Mijn ERVARINGEN en TIPS zijn verzameld in een aparte REVIEW

Trektocht Baltic Forest Trail 2026: 1 km zuid van Uzupiai naar camping van Alytus

Baltic Forest Trail

Vrijdag 19 juni, wandeldag 9

van tentplek 1 km zuid van Uzupiai naar camping van Alytus

opgestaan 07.00, vertrek  ± 08.00, aankomst ± 11.00
± 10 km, ± 3 uur wandelen inclusief pauzes en foto's maken,
temperatuur: s' morgens 15 graden, tot 20 graden 's middags,
lucht: van bewolkt naar zonnig

Vrijdag met zaterdaggevoel

mooi wandelen langs de Nemunas

Campingontvangst

De hete douche na drie dagen wandelen en twee overnachtingen in het bos is het hoogtepunt van deze dag. Mijn tent is nummer twee op de verder lege camping als ik aan het eind van de ochtend incheck. Aan de uitrusting van de camping ligt het niet, want die is gloednieuw.

Het ligt ook niet aan de receptioniste. Alle aandacht krijg ik van de vriendelijke en behulpzame dame. Zelfs een rondleiding door de keuken, toiletten, douches, alles voor de welkome kampeerder. 

Wanneer mijn tent staat en ik de was wil ophangen aan mijn zelf geknutselde waslijn komt ze spontaan met een droogrek aanzetten. En ik mag ook een stoel meenemen naar mijn tent die ik wat afgezonderd van de camperplekken heb gekozen. Voortreffelijk.

de jonge dennen hebben hun maskerende werking gedaan

Wandeling

Afgelopen nacht bleef het verblijf tussen de jonge dennen buiten waarneming van ongenode gasten. De routine van tent afbreken en rugzak inpakken neemt vandaag maar een uur in beslag voordat de eerste kilometer naar Uzupiai wordt ingezet. Los van een houten heilige met sleutels blijft van Uzupiai weinig in mijn herinnering.

Ook de anderhalve kilometer langs de drukke tweebaansweg naar de Nemunas is echt een verbindingsstuk. Mooier wordt het als de route bij de verkeersbrug over de Nemunas afdaalt naar rivierniveau.

De rust keert terug en genietend van het uitzicht op de rivier gaat het noordwaarts. Behalve een korte rust zijn er slechts korte vertragingen door het pallet-lopen over beken.

Oversteken op hoogte

De hoge fiets- en wandelbrug mag ik na vijf kilometer oeverwandelen gaan beklimmen. De eerste stijgende meters worden opgevangen met een lange aanloop om tot slot over te gaan in een flinke trap. Ooit een treinbrug en later zijn de pijlers weer gebruikt om deze fiets-wandelbrug te dragen. Prachtig is het uitzicht.

Stadswandeling

Vanaf de hoge brug is het nog maar tweeënhalve kilometer naar de camping. Wanneer ik daar alle opbouwwerkzaamheden heb afgerond begin ik aan een middagwandeling naar het stadscentrum. Kijken wat Alytus aan moois te bieden heeft.

Dat is een openbaring. Het gebeurt niet vaak dat ik kazernegebouwen het mooist van een rondwandeling vind. Dat weet ik pas nadat ik het centrum heb bereikt. Drie keer  controleer ik of ik echt in het centrum sta. Nog geen enkel indrukwekkend gebouw gezien. Wel regelmatig agressief rijdende Litouwse mannen in hun Duitse en Japanse auto's.

Op de terugweg via een andere route nog een foto van het lokale vrijheidsbeeld uit 1929. Nu begrijp ik ook waarom de camping niet overbezet is. Er zijn om vijf uur 's middags voorzichtig twee campers bijgekomen. Jammer. Dan was Druskininkai vorige week veel interessanter. Morgen weer snel verder.

Voor vanavond wacht de afsluiting bij een van de twee restaurants bij de campingingang. Ze zien er goed uit. Ik verheug mij er op. Tot morgen.

alweer veel kaas over het vlees

WAAR ZIT IK NU?

camping van Alytus

de gele lijn is de wandelroute van de BFT.
Start bij de Litouws-Poolse grens ten zuiden van Lazdijai

 De dagberichten worden aaneengeregen in een totaalverslag:

klik op onderstaande link

Verslag Baltic Forest Trail Litouwen 2026

Mijn ERVARINGEN en TIPS zijn verzameld in een aparte REVIEW