Trektocht Baltic Forest Trail: van tentplek bij Misiskes, 2 km noord van Punia naar tuintentplek Puzonys

Baltic Forest Trail

Zondag 21 juni, wandeldag 11

van tentplek bij Misiskes, 2 km noord van Punia
naar tuintentplek bij Puzonys

opgestaan 06.45, vertrek  ± 08.00, aankomst ± 15.00
± 19,5 km, ± 7 uur wandelen inclusief pauzes en foto's maken,
temperatuur: s' morgens 24 graden, tot 29/30 graden 's middags,
lucht: zonnig tot 17.00 daarna flink onweer en afkoeling naar 25 graden

Vaderdag beduusdheid

de volledig houten kerk van Jemajunai

Vaderdag

Het is kwart over vijf, 17.15, aan het eind van deze wandeldag. Ik lees de Whatsapps van vandaag op 'mijn' terras. Vanochtend heb ik aan Maxime geappt dat ik gisterenavond met plezier in mijn tentje langs de bosrand op mijn mobiel heb geluisterd naar Nederland-Zweden. Om 12.45 heeft ze geantwoord: "Ja, grote winst hè! Hele fijne Vaderdag". Daar had ik tot nu toe totaal niet aan gedacht. "Dank voor je Vaderdagwens. Ik heb vandaag al een cadeau ontvangen. Zal het vanavond in Polarsteps beschrijven".

Dubbele bewijzering

De afgelopen nacht verloopt rustig tot vanochtend de zon gaat schijnen Al voor zeven uur staat mijn tent pal in de zon en zweet ik de slaapzak uit. Afbreken maar. Toch weet ik in de schaduw van een dun boompje nog mijn ochtendpap naar binnen te lepelen.

de bewijzering van de Baltic Forest Trail

Om acht uur hervat ik mijn rustige cadans tussen de korenvelden. Een kilometer verder zie ik een comfortabel huis waar bij het begin van de oprit allerlei uitnodigingen zijn aangebracht voor pelgrims naar Santiago de Compostella. Al eerder ben ik de Jacobschelp tegengekomen. In katholiek Litouwen wordt er veel aandacht aan gegeven. Van eergisteren herinner ik me een afstand op een bord: nog 3868 km naar Santiago. Dat zijn nog eens uitdagingen. Dan moet je als pelgrim flink volhouden. Ben je dan van het pad af of juist erop?

Cola-rust

Na de afwisseling van akkers, bos en asfalt sta ik in het plattelandsdorp Nemajunai vol bewondering te kijken naar de mooi vormgegeven en geschilderde kerk. Wat hem echt onderscheidt is het bouwmateriaal; hij is helemaal van hout! Schitterend om de planken en balken te zien. Lijkt me wel een klus om eens in de paar jaar even de kerk te verven.

Om halfelf zit ik even later in de schaduw van de lindeboom naast de dorpswinkel aan de ochtendcola. Bij een temperatuur van 28 graden is dat een welkome verkoeling.

Binnen in de winkel heb ik mij net populair gemaakt door de fietser die mijn groet onderweg niet beantwoordde nog een keer indringend "Good morning" te wensen. Er kan net een "Good morning" als teruggroet vanaf. "Finally!" is mijn toevoeging. Vreemd hoe er op het platteland van Litouwen niet of moeizaam wordt gegroet.

Beduusd

De rest van de totaal ruim negentien kilometer gaan aanvankelijk over asfalt van gehucht naar gehucht in een korenvelddecor. De laatste vijf kilometer duikt de route weer het bos in waar ik in de schaduw van een stapel gekapte bomen nog een poging tot een rustpauze doe. Mijn watervoorraad slinkt. Ook de extra fles uit Nemajunai klinkt al hol.

Zoals aangekondigd trekken onweerswolken zich al iets samen. Hup weer door voor het laatste stuk naar mijn vanaf de kaart geplande eindpunt voor vandaag; Puzonys. Geen idee hoeveel huizen ik daar kan verwachten. Bij de nadering van de eerste huizen begin ik uit te kijken naar een tentplek. Wanneer ik grasmaaiende mensen zie besluit ik snel om water te vragen.

"Do you speak English?" Er volgt een Litouws-Engels antwoord waaruit ik begrijp "my wife". De echtgenote wordt gehaald en begrijpt mijn verzoek. Of ik een fles wil? Ik laat mijn bijna lege waterzak zien. Gewoon water of 'sparkling'? De echtgenoot wordt op pad gestuurd. Hij komt terug met een vijf liter can waarmee hij mij bijtankt. Hij legt via zijn vrouw uit dat de waterput op het erf geen betrouwbaar drinkwater heeft.

het water uit de put is niet betrouwbaar maar het ijsje wel

"Where do you go to?". "Tomorrow in the direction of Birstonas, but today I want to camp here somewhere". "Oh, you could camp in our garden. We are going home in one hour". Ik begrijp dat dit hun weekendhuis is.

Ze wonen in een appartement in Kaunas, de tweede grote stad van het land. "Do you want coffee?" Dat zijn nog eens ontwikkelingen. Zo zweet je aan alle kanten en ben je op zoek naar water en zo is je waterzak gevuld en heb je en passant een veilige tentplek. "Yes please, but rain is coming soon, so I will take care of my tent first".

bijgebouw

Een kwartier later zit ik in de keuken van het bijgebouw aan de koffie met een grote koek en een banaan. We praten over de ingrijpende verbouwing en de geschiedenis van beide huisjes op het erf.

Ze zal mij nu laten zien hoe ik morgen met het gesloten hoofdhek van het terrein af kom. "En, oh ja, voor ik het vergeet het buitentoilet." Ik vind het natuurlijk allemaal belangrijk en volg haar over het erf. Ze adviseert me om niet te gaan zwemmen in de vijver. Nog te koud en teveel waterplanten.

Wanneer ze aan haar man vertelt dat ik uit Nederland kom wordt ik meteen gefeliciteerd met de overwinning op Zweden. Hij denkt dat het voor de eindstrijd zal gaan om Nederland en Engeland. Zo ver ben ik nog niet, maar ondersteun direct zijn keuze.

Er wordt een emmer met water uit de put geregeld om mij te wassen. En of ik een ijsje lust. Hij moet op, want ze gaan naar huis en dan wordt de elektriciteit afgesloten. Voortdurend loop ik ze te bedanken.

Tegen vijven geef ik ze een hand voordat ze het hoofdhek afsluiten en mij achter laten op hun erf. Nog een laatste dankbare zwaai en ik installeer mij op het overdekte terras om een heftig onweer droog te aanschouwen. Hoeveel geluk kun je hebben? Het zal wel door Vaderdag komen.

Eens kijken wat ik zo direct als avondmaaltijd ga warm maken op een echte tafel: Patatoes Onion/Bacon of Pasta Bolognese? Eerst Judith even videobellen om mijn nieuwe omgeving te laten zien.  Daarna Polarsteps updaten en laten zien waar ik nu weer zit. Dat geloof je toch niet. Nog tijd genoeg vanavond om te dineren en te lezen. Tot morgen.

WAAR ZIT IK NU?

bij Puzonys, hemelsbreed 12 km zuidwest van Birstonas

de gele lijn is de wandelroute van de BFT.
Start bij de Litouws-Poolse grens ten zuiden van Lazdijai

 De dagberichten worden aaneengeregen in een totaalverslag:

klik op onderstaande link

Verslag Baltic Forest Trail Litouwen 2026