Krijtlandpad: wandelen van Eijsden naar Slenaken

 

Warme hoogtemeters

Donderdag 27 augustus 2026

±18 kilometer, 26-30 graden, van bewolkt naar zonnig en terug

klimmen ± 330 meter, dalen ± 200 meter

de kerktoren van Noorbeek is nog net tussen de bomen in het dal te zien

Tevredenheidsbetuiging

Een tevredenheidsbetuiging voor de routeplanners. Wat genieten wij vandaag van het glooiende landschap net ten noorden van de Nederlands-Belgische grens in het Heuvelland. Trekkend door holle wegen en dwalend langs akkers en boomgaarden volgen wij al slingerend door het landschap hun pad. Prachtig.

Heenreis

Eerst even de auto parkeren op het eindpunt Slenaken en dan met de bus naar Maastricht voor de overstap op de trein naar Eijsden. We wisten al dat de overstap bij Station Maastricht krap zou zijn. Als je dan op het perron met twee Arriva-treinen naar de verkeerde loopt rijdt de andere naar Luik voor je neus weg. Dan maar een iets langere overstap naar een bus richting Eijsden. Dat heeft ook het voordeel dat je midden in Eijsden uit kunt stappen en op de Prins Willem-Alexanderstraat van Judith mag beginnen met een cappuccino.

Eijsden-Bosrand

Bij het op gang komen in Eijsden nog een kort bezoek aan de apotheek. Dan heb ik buiten de tijd voor enige uiterlijke indrukken van het culturele leven. Dat heeft zo te zien een individualistische benadering. Of is het egocentrisch?

Met de overgang over de A2 snelweg begint het echte platteland en als de wind de goede kant op staat ook binnen enkele tientallen meters de rust. Al na 250 meter slaan we de onverharde Ezelsweg in en daarmee de eerste holle weg. Zodra de weg weer uit de holte komt opent zich het landschap met van de droogte herstellende graslanden, voederbietenakkers en een prachtig vergezicht richting de Sint Pietersberg, de oude ENCI cementfabriek en nog verder Maastricht.

in de verte links de Pietersberg en de oude ENCI fabriek

Ons rustdoel is Eetcafé De Bosrand op kilometer vijf. De laatste twee kilometers daar naar toe gaan opnieuw langs glooiende bomenschermen aan de rand van akkers, afwisselend door holle en vlakke zandwegen. Hier loop je echt met plezier van je af te kijken.

Bij De Bosrand

Bosrand-Noorbeek

Na de salade en de uitsmijter trekken we achter camping De Bosrand het veld weer omhoog in. Rustig stijgen we langs boomgaarden om boven weer een uienveld te ontdekken. Nog niet geoogst, dus we laten de uien vandaag met rust.

uien zuchtend in de brandende zon

Even een stukje asfalt waar we vanochtend al met de bus overheen denderden en bij de Hof van Libeek verlaten we de verharding en dalen af in noordoostelijke richting om door smallere valleitjes en koelere bomenlanen richting Mheer te trekken. Zo gauw er schaduw is meteen even de pet af om het hoofd bij deze 30 graden nog iets te beluchten.

Onderweg worden we op het stille weggetje naar een camping van de Nederlandse Toeristen Kampeer Club (NTKC) ingehaald door een door zonne-energie voortgedreven voertuig, compleet met nummerbord. De bestuurder stopt en legt uit dat hij op de snelweg maximaal 100 km per uur haalt, maar door de lichte constructie op moet passen voor teveel zijwind. Ook op de wind door vrachtwagens moet met respect geanticipeerd worden. Dat geloven wij graag als we het fragiele karretje nog eens goed bekijken.  

Bij binnenkomst van het dorp Mheer nog een mooie doorkijk in een Limburgse hoeve. Onze blikken gaat er dwars doorheen.

In Mheer zelf een mooi kunstwerk over de fanfare. In Zuid-Limburgse dorpen zie je wel meer van deze decoratieve elementen. Net als de huizen en andere faciliteiten allemaal netjes onderhouden. Het straalt rijkdom uit. Niet alleen financiële rijkdom. Met deze vaststelling mogen we flink dalen en bij de Taverne In de Smidse weer omhoog. De deuren staan met deze temperatuur wel gastvrij open, maar toch zijn ze niet open. Dat scoort niet. Omhoog maar en hopen op Noorbeek.

Omhoog, omhoog, omlaag, omlaag. De kuitspieren doen in de warmte gesmeerd hun best. De smering bestaat vandaag uit zonnebrand 20+. Letterlijk boven Noorbeek duiken we via enkele smalle paadjes naar beneden op weg naar Café d'r Pley. Lekker bijtanken op het buitenterras in de schaduw van het enorme zonnescherm.

beneden ligt Noorbeek

Na de ergste afkoeling toch een blik in de Sint Brigidakerk. Zij heeft blijkbaar Noorbeek 350 jaar geleden geholpen met het bestrijden van een ernstige veeziekte. Om haar te eren en te bedanken staat er nu deze kerk met haar naam en wordt er jaarlijks nog een grote dennenboom bij haar kapel geplant.

Wij verlaten de kerk en stoppen nog even bij de naastgelegen etalage met mooie beelden. Daar even geen heiligen-beelden.

Noorbeek-Slenaken

Van Noorbeek naar eindpunt Slenaken is het met een passage over de Schilberg nog vijf kilometer. Hemelsbreed zitten we daar 500 meter van de Belgische grens. Om geleidelijk af te dalen in het dal van Slenaken halen de routeplanners dit keer alles uit de kast. Het lijkt of ze niet naar beneden willen. We volgen de contouren van verschillende akkers om vooral langzaam, maar zeker de kerktoren te zien groeien.

Eindelijk lopen we rond kwart over vijf met voldoening de Dorpstraat van Slenaken op. Judith meteen met koopplannen naar de luxe bakkerij voor een rustig diner. Ik mag verder naar de parkeerplaats om de auto op te halen met, belangrijk, de koel-boodschappentassen. Wij gaan vanavond niet zo veel meer doen. En misschien morgen ook niet. Straks even bijkomen en afkoelen.

WAAR LIEPEN WE VANDAAG?

van Eijsden naar Slenaken

Zie al mijn wandelingen in Nederland