Krijtlandpad 2026: wandelen rondje Holset-Drielandenpunt-Vaals-Holset

 

Hoog keerpunt

Zondag 30 augustus 2026

± 12 kilometer, ± 22 graden, van zonnig naar bewolkt

± 260 meter klimmen en ± 260 meter dalen

Middagtour

We zijn vanmiddag pas om kwart voor zes teruggekeerd van onze wandeling. De wandeling was niet zo lang, maar pas om twaalf uur vanochtend kon het weer ons verleiden om er ook vandaag weer op uit te trekken. En we hebben dit keer een ronde weten te verzinnen; we starten en eindigen in Holset. Geen openbaar vervoer met wachten bij bushaltes, maar simpel starten en eindigen bij de auto.

weides omgeving Raren vanaf omgeving Holset gezien

Rondje grafheuvel

Bij Holset terug het Vijlenerbos in en meteen omhoog naar de Epenerbaan. Daar eerst een Limburgs mergelsteentje uit mijn sok naar zijn soortgenoten terugverwijzen en weer door omhoog. Na 100 meter stijgen laat de route ons in afwijking van de logische richting een vreemd extra bosblokje pakken. Met de omtrekking van een grafheuvel wordt die escapade verklaard en beginnen we als nog aan de spierversterkende afdaling door een smalle geul in de richting van de Meelenbroekerweg.

60 meter lager opent zich daar het landschap met golvende geploegde droge akkers tot aan de kleine witte boerderijen op de achtergrond.

Net als in 2014 over het Vlaanderenpad naar Aken laten we ons slechts een ogenblik ophouden door de lokale bosduivel en beginnen meteen aan de korte stijging en afdaling door een bospunt naar de ingang van het uitgestrekte 'rewilding'-gebied ten westen van Wolfhaag. 

de kinderen schommelen liever dichtbij Jezus dan de Duivel

Vlak voor het bereiken van een ruig begroeid open terrein stuiten we op enorme zwammen aan de voet  van een ogenschijnlijk nog prima gedijende beuk. Ze hebben een omvang van wel meer dan een meter en steken zeker 40 cm hoog. Prachtig deze reuzenzwammen.

Rewilding

Rewilding? Nog nooit van gehoord. Op de website van de stichting ARK lees ik:

Vanaf 2011 werkt ARK onder andere in de Gemeente Vaals aan natuurherstel. Rond het Vijlenerbos liggen hellinggraslanden met bronnetjes, waterstroompjes, graften, bosjes en hagen. ARK heeft er tientallen hectares agrarisch hellinggrasland omgevormd tot natuurlijk (nat) struweelrijk grasland. In 2018 is een deel hiervan overgedragen aan Staatsbosbeheer. 

In deze graslanden, gelegen bij het buurtschap Wolfhaag en bij het dorp Vijlen, grazen robuuste runderen. Zij lopen hier het hele jaar door. Dit helpt de ontwikkeling van natuurlijke bosranden met struikgewas en ruigten en in de graslanden ontstaan open struwelen. Aangeplante hagen ontwikkelen zich tot weelderige lijnvormige structuren.

En daar mogen ook wandelaars zoals wij tussen de robuuste runderen ons spoor trekken. Onder die wandelaars ook een echtpaar 'trailrunners' met lichtgewicht wandelstokken. Hoewel wandelen bij hen niet het goede woord is. 

Judith: "Nou u heeft de pas er goed in". "Oh, we lopen net even gewoon om ook nog van het landschap te genieten. We doen aan trail runnen. We hebben 25 km afgelegd en beginnen aan de laatste 5 km." Deze veertigers zien er slank, afgetraind en gelukkig uit, blij met hun hobby. We wensen ze succes op het laatste stuk en ze zetten er meteen een lichte looppas in.

Heel anders is de ontmoeting met een actief gezin waarvan een jongetje ons al voorbij is gestormd. De rest van de familie komt vijftig meter later. Ze zijn niet alleen iets rustiger maar moeten ook rekening houden met de jonge teckel-pup.

Drielandenpunt

Mooi lopen door dit ruige gebied, anderhalve kilometer lang tot het Belgische dorp Gemmenich. Maar het Krijtlandpad blijft als door een mug gestoken net binnen Nederland en slaat links af om even verder te beginnen aan de klim naar het hoogste punt van Nederland. De eerste 500 meter langs de bosrand gaan geleidelijk naar boven en bieden mooie panorama's in de richting van Vaals.

beeld richting de Eschberg

Met het bereiken van het bos moet de pas in een lagere versnelling. De finale stijging naar het Drielandenpunt met een hoogte van 324 meter dringt zich op. In 2014 was het er druk herinner ik me. Een kermisachtig beeld is blijven hangen. Ook nu eind augustus 2026 zijn er voldoende mensen. Bij aankomst eerst de kindergeluiden uit het labyrint en na de laatste bocht naar rechts beelden van terrassen, een toren, vlaggen en grote wapenafbeeldingen van de drie landen.

We blijven net lang genoeg voor foto's van ons zelf op het vermeende drielandenpunt en van impressies op dit toppunt. De plek met de drie vlaggen wordt omringd door medevakantievierders, waaronder opvallend veel mensen uit India van wie Judith enkele foto's maakt met hun eigen mobiel om dit curieuze moment tijdens hun Europees verblijf vast te leggen. Ze zijn geduldig genoeg om ook ons gelukkig samenzijn voor de driekleuren digitaal vast te plakken.

Vaals

De afhaalbuffets bij de verschillende terrassen worden verstopt door andere plezierzoekers. Wij besluiten deze plek van onrust te verlaten op zoek naar lokale mogelijkheden in Vaals. Op weg naar beneden passeren we nog enkele palen die op hun eigen manier de grens met Duitsland markeren.

Als we genoeg zijn gedaald en de Wilhelminatoren achter ons ligt bereiken we de bebouwde kom waar de afzink zich voortzet totdat we het wat oudere deel van het dorp Vaals bereiken. De Hervormde kerk ziet er robuust uit, maar na acht kilometer kijken we uit naar een goede plek voor een break. Hoewel de route al eerder afbuigt lopen we door naar de centrale weg door Vaals.

Die gezochte onderbreking vinden we bij een flink bezet terras van ijssalon Italia aan de drukke Maastrichterlaan, de regionale weg die dwars door het dorp naar Aken loopt. Met de grens op honderd meter afstand zien we veel witte nummerborden binnentrekken en gele de benen nemen. Of het allemaal culturele uitwisseling is betwijfel ik. Hier zijn op zondag alle winkels zo te zien geopend. Voor een rookvrij genot van ons ijs bekijken we dit allemaal van binnenuit.

Het vervolg in Vaals is na al dit toerisme opvallend. We verlaten de Maastrichterlaan voor een hernieuwde aansluiting op het Krijtlandpad. Na slechts vijftig meter in een zijstraat, de Koperstraat, verstomt het geluid en bereiken we een ander soort horeca. De naam van Café 't Vereinshoes duidt al op meer lokale bezoekers.

In alle rust flaneren we even later over het Von Clermontplein met de prachtige façade van ooit een fabriek en nu het gemeentelijke administratiekantoor. Imposant en tegelijk gemoedelijk zien deze oude witte gebouwen eruit. Hier op hemelsbreed 200 meter van de drukke Maastrichterlaan kun je gewoon over straat lopen en genietend om je heen kijken.

Vaals-buiten en Holset

Met het passeren van de Heilige Antonius van Padua betreden een even onverwacht mooi dorpspark. Die Antonius en de markeringen gaan er voor zorgen dat wij vandaag de weg niet meer kwijt raken.

Het Bloemendalpark voert ons uit het oude centrum naar de modernere westelijke gordel van Vaals. Een paar laatste dalende lussen leiden over het flink lager liggende Landal Park Hoog Vaals. De route laten je nog net niet alle kanten van het park zien voordat de ontsnapping naar Holset is gevonden.

wijndomein Holset

Het platteland gaat weer open. Langs de grote boerderij bij de Zieversbeek en het wijndomein Holset naar de dorpskerk. Dit gaan we nog een keer bekijken. Tot ziens Holset. Tot binnenkort voor de start van de volgende etappe.

WAAR LIEPEN WE VANDAAG?

van Holset via Drielandpunt en Vaals terug naar Holset

Zie al mijn wandelingen in Nederland