Veluwe Zwerfpad: rondje Caitwickerzand - Kootwijkerduinen in de sneeuw

 

Stampen en glijden
Zondag 11 januari 2026
± 8 kilometer

Zwaarder dan gedacht

Thuis is het plan makkelijk gemaakt; een korte wandeling op deze echte koude winterse dag. Vanaf de ingang van het Caitwickerzand een doorsteek over het Veluwe Zwerfpad van hemelsbreed 2 km in westelijke richting naar de doorgang onder de A1 en dan via Kootwijk terug. Dat valt tegen.

Mooi is de sneeuw wel, zeker de moeite waard. Maar die moeite is meer dan gedacht. Schachtdiep zakken we hele stukken weg in de hoge sneeuw op het slechts licht belopen Caitwickerzand. Na anderhalve kilometer lopen we tot onze verbazing over een fietspad. Daar komen we pas achter bij een eerder weg gedooid stukje asfalt. Voor de rest ligt het verborgen onder minstens tien centimeter sneeuw. Het blijft goed kijken op de kaart en zoeken naar de overeenkomst in het echt. De markeringen staan gelukkig op de juiste punten om het kaartlezen te vergemakkelijken en onze weg te vinden.

Halverwege het Caitwickerzand lopen we nog een keer 600 meter extra als we de half met sneeuw afgedekte markeringen niet goed uitleggen. Gelukkig helpt Google Maps ons terug op het juiste pad.

Meer naar het westen zijn er wel voorgangers geweest op de paden, maar die voetstappen zijn inmiddels glad bevroren net als de kleine plasje van de dooi van twee dagen geleden.

de bomen in het begroeide deel van het Caitwickerzand zijn hoog

maar als je de foto bewerkt groei je zelf ook

Judith gaat een keer pijnlijk onderuit. Na deze uitglijder wordt het tempo trager door de omtrekking van tal van gladde stukken. Door de wat stroevere sneeuw ploegen we er omheen. Kleine strookjes asfalt op het fietspad worden argwanend betreden.

Na de onderdoorgang van de A1 en de spoorlijn komt het Kootwijkerduin in zicht. Over 4 kilometer doen we inmiddels anderhalf uur. Het schiet niet echt op terwijl een rust welkom wordt door de flinke inspanning. Maar met min drie graden ga je niet even op een paaltje zitten. Dat Gasterij 't Hilletje in Kootwijk gesloten is vandaag weten we van internet. De rust is daarom gepland bij Pannenkoekenrestaurant Kootwijkerduin. We besluiten na deze onverwacht zwaardere voortgang centrum Kootwijk rechts te laten liggen en slaan eerder dan gepland links af langs de zuidkant van het Kootwijkerduin. Ook daar blijft het zoeken naar de minder gladde sneeuw om traag verder te komen.

Gelukkig staat het pannenkoekenhuis op de aangegeven plek en is er een tafel vrij in het restaurant. Door gebrek aan personeel duurt alles wat langer. Na een flinke aanlooptijd laten we de pannenkoeken toch goed smaken. Past prima bij deze winterse wandeling. De laatste anderhalve kilometer terug naar de auto gaan over schoongeveegd fietspad langs de N302. Een peulenschil, wat gaat dat hard zonder sneeuw. 

Zie al mijn wandelingen in Nederland