Veluwe Zwerfpad: rondje Hoog Buurlo - Kootwijk - Hoog Buurlo

de mist trekt op en daar verschijnt Judith

  Na zonneschijn komt ...

Zondag 8 februari 2026
± 14 kilometer

Mist, zonneschijn, mist

Na mist komt zonneschijn en na zonneschijn komt mist. Het zal wel een oud Veluws spreekwoord zijn. Wij kenden het nog niet en het deed ons ook niets. De hele dag genoten we zowel van het weer als de omgeving tussen Hoog Buurlo en Kootwijk.

al wat zicht vanaf de Turfberg

Hoog Buurlo

Om op de parkeerplaats bij Hoog Buurlo te komen was het ondanks de hulp van de navigatie toch nog even een zoektocht in de mist. Na de afslag in Kootwijk richting Assel veranderde het wegdek van asfalt naar onverwacht onverhard en daarna over klinkers en asfalt waarbij je ook nog twee keer onder de A1 passeert.

Met aangepaste snelheid bereiken we de parkeerplaats die ik tevoren van internet heb verkend. In mijn geheugen bestaat Hoog Buurlo uit een rijtje huizen. Maar dat is lang geleden. In werkelijkheid bereiken we over een mooie beukenlaan de schaapskooi en omtrekken het enige woonhuis dat we zien. Einde Hoog Buurlo. 

Niks einde Hoog Buurlo. In de tijd gezien is deze schaapskooi veel indrukwekkender dan deze eerste indruk. We lezen in de gids dat hier al vanaf de negende eeuw! een schaapskooi staat. Wow. Oké, maar de schapen zijn jonger.

Radio Kootwijk

Door een bos met bomen in alle leeftijden en fasen van ontbinding trekken we naar de Turfberg. Op dit heuveltje kijken we uit over de heide in de richting van het Buurtschap Gerritsflesch. Boven ons is de lucht al blauw, maar turend naar het zuiden blijft de laaghangende nevel als een smerig douchegordijn voor de zon hangen.

op de Turfberg

Een informatiebord op de Turfberg leert dat hier in de jaren na de Tweede Wereldoorlog een Radiotelescoop stond die gebruikt werd om de zon en de atmosfeer te bestuderen. Wij laten vandaag de zon de zon en gaan er niet tegen in kijken. We draaien ons af in noordelijke richting, richting Radio Kootwijk. 

De route brengt ons bij de huizen van Radio Kootwijk die ik eerder in mijn versleten geheugen bij Hoog Buurlo heb ingedeeld. Met een geestelijke herindeling reken ik ze weer bij Radio Kootwijk. 

Het monumentale gebouw waar in de begintijd de enorme dynamo's stonden lokt ons. Het staat er schitterend bij in de doorkomende zon. 102 jaar geleden werd deze zender door de PTT geopend voor de communicatie met toen Nederlands Indië. 

de grote hal achter de toren van achteren gezien

Kootwijkerzand

Met het verdwijnen van de immense hal van Radio Kootwijk achter een glooiing wandelen we verder in de richting van het Kootwijkerzand. Prachtig slingert de route over de heide. Achter ons nog steeds een hijgende zon en voor ons de blauwe lucht boven steeds groter wordende zandstroken.

Andere route terug

Niet lang na de oversteek over het zand krijgen we weer vaste bodem onder de voeten en overbruggen de laatste kilometer naar het beoogde rustpunt in Kootwijk, restaurant 't Hilletje. Na 8 km even zitten is niet verkeerd. Dat we te vroeg voor de lunch zijn overbruggen we zonder problemen. De tonijnsalade en uitsmijter smaken er kort na twaalf uur nog beter door.

Drie kwartier na aankomst verlaten we gesterkt het restaurant. Maar wat is dit? Toe we aankwamen stond het kerkje nog in volle zonneschijn en nu is het grijs omkleed met opkomende nevel. De temperatuur is ook lager. Ritsen dicht en kraag omhoog op deze aangekondigde lentedag. De pas er in.

Op het uiterste oostelijk deel van het Kootwijkerzand is geen zand meer te bekennen. Het zand is hier in de loop der jaren met een dun laagje mos overgroeid. Om het niet kapot te lopen is het niet toegestaan hier overheen te banjeren en moet je terecht op het pad blijven. Ook, of juist door de nevel geven deze mosvlaktes een mooie rustgevend sfeer aan onze passage.

We lopen niet meer over het Veluwe Zwerfpad. Thuis heb ik een andere, kortere route terug naar de auto uitgepuzzeld. Met een uitgeprinte kaart van het gebied zag dat er thuis makkelijk uit. In werkelijkheid blijft het wat gokken, maar met steun van een navigatieapp komen we goed uit op de gewenste oversteek van de Radioweg. Daarna gaan de laatste 2,5 kilometer naar de auto over een niet te missen pad over heide, door bos en langs opgegeven akkers.

Het aantal medewandelaars over de alternatieve route is beduidend minder dan vanochtend. Misschien dat de mist verdere wandeldrift heeft weggevaagd en zit iedereen nu thuis te lezen over de lente. Wel kan Judith zich nog populair maken bij een drietal amazones. De gemaakte foto's worden enthousiast ontvangen. Een telefoonnummer wordt aangereikt en binnen een minuut zijn de stoere beelden toegevoegd aan het fotoboek van de ruiters. Voor hen is deze dag nog meer geslaagd.

Voor ons ook. Ondanks de omslag van het weer zitten we een half uur later tevreden in de auto. Deze wandeling in zon en mist geeft weer een boost. En zie, voorbij Barneveld schijnt ook weer de zon. Toch nog lente vandaag.

Zie al mijn wandelingen in Nederland