Welkom


Welkom op mijn trektochten en wandelweblog. Na maanden van trainingswandeltochten maak ik eenmaal per jaar een trektocht. Meestal in de bergen. Het verslag daarvan zet ik op dit weblog. In 2011 heb ik er voor gekozen ook de dagwandelingen in aparte blogberichten te publiceren. Tegelijkertijd rijg ik die berichten op een afzonderlijke pagina aaneen tot een compleet verhaal. (Zie de rechter kolom). Mijn bedoelingen met deze verhalen staan te lezen in 'Over mij', hieronder in de linker kolom. Veel lees- en kijkplezier.
Groet Frans

zaterdag 11 februari 2017

Floris V-pad; wandelen van Schoonhoven via Groot-Ammers en Streefkerk naar Nieuw-Lekkerland

Op de Tiendweg richting Streefkerk

Ontspannen lopen

Woensdag 8 februari 2017

Ontspannen lopen was het tussen Schoonhoven en Nieuw-Lekkerland. Die ontspanning zou je niet verwachten bij het grauwe weer. Een beetje waterig koud was het. Maar alleen al het idee dat je twee etappes geleden nog in Luilekkerland liep, tegenwoordig ook wel Kockengen genaamd, en nu zou eindigen in Nieuw-Lekkerland doet je voortdrijven om te ontdekken wat daar dan weer zo lekker is. Verder schoten we veel sneller op dan gedacht. Met een aangepaste route en hier en daar wat eigen afkortingen ging dat prima. Eigenlijk hebben we meer dan de helft op een en dezelfde weg gelopen; de Tiendweg, een smalle rechte kade tussen de weilanden. 
En toch niet vervelend. Die weilanden zaten vol met vogels. Al lopend en soms kletsend zag je dan weer links grauwe ganzen en dan weer rechts vechtende meerkoeten. Keek je honderd meter verder weer rond dan zagen we de eerste hazen. Ze lopen weer goed dit jaar. De hormonen beginnen weer op te spelen, nog niet eens voorjaar maar ze houden elkaar in de gaten. Tot onze verbazing kan een brede poldersloot hormonen niet scheiden, het maakt zelfs veerkrachtiger. Met een enorme sprong werd een ontluikende interesse omgezet in een eerste wederzijdse verkenning. We liepen weer verder met de oosten wind in de rug en waren blijkbaar te bedreigend voor een groep wintertalingen met een bruine kop. Nu ik dit thuis op internet nakijk blijken die in de winter in Zuid-Europa te verblijven. Taling klonk wel mooi. En al rond kijkend verdween de ene na de ander kilometer. 
Dan weer drie aalscholvers naast elkaar op een molenwiek en even verderop probeerde een mannetjeszwaan ons te imponeren. Verschillende witte dieren kwamen we tegen en één bleven ons volgen.



De route 
Spits van de Grote Kerk van Schoonhoven
In Schoonhoven waren we al twee keer eerder geweest op het Grote Rivierenpad en daarom verlieten we de route en bereikten dit keer via het Nederlands Zilvermuseum, het Doelenplein en over de Wal, het veer over de Lek. Het blijft een mooie oude stadskern om doorheen te lopen. Echte Hollandse gevels en grachten om langs te trekken en van te genieten.
over de Lek
Aan de zuidzijde van de Lek hadden we de route naar het Vestingstadje Nieuwpoort ook al een keer gelopen op het Grote Rivierenpad. Daarom maakten we een eigen route: direct op de Lekdijk sloegen we af naar het westen. De Lek is hier naamgever aan van alles en nog wat, zo ook betonfabriek Lekbeton. Geen handige naam leek ons. Op de dijk was wel wat meer verkeer, maar eenmaal voorbij de huizen van het buurtschap Gelkenes ging het de uiterwaarden in tot aan Groot-Ammers en kon Jack uit het zicht van BOA's gewoon rustig achter ons aan lopen.
Een open eetcafé, Het Posthuijs, werd ons bij het bereiken van Groot-Ammers op een presenteerblad aangeboden toen we de Dijk weer beklommen. Meteen toeslaan, je weet nooit of de andere horeca op onze kaart wel open is en je niet zo smart bent om je phone te gebruiken om dat uit te zoeken.
Na de rust was de omtrekkende beweging langs de kerk van Groot-Ammers aardig, maar niet onthutsend. Buiten dit dorp ging het echt de polder in, onze hernieuwde kennismaking met het groen van de Alblasserwaard met al de watervogels, wilgen en weteringen. Vier kilometer verder nog een korte vruchteloze horecaverkenning in Streefkerk.
Kerk van Streefkerk
Het lijkt hier nog een land van waarden en normen. Je wordt door de jeugd als vanzelf begroet. Nauwelijks bekomen van dit vergeten verschijnsel duiken we opnieuw het groen in met verspreid direct langs het pad en meer aan de horizon allerlei molens; wipmolens, ondermolens, bovenmolens, bovenkruiers. 


Molens bij Streefkerk
Nog even en we snappen de hele afwatering in deze polder. Het laatste stuk over de Tiendweg naar eindpunt Nieuw-Lekkerland ligt voor ons. De herinnering aan de lang geleden verreden Molentocht op de schaats komt wel terug, maar niet echt meer tot leven. Het is niet koud genoeg. Als je maar blijft bewegen krijg je het ook niet koud. We passeren op de Tiendweg drukke wilgenknotters en even verder een licht bewegende VW-Golf met zwaar beslagen ramen. Naast wipmolens dus ook wipauto's. Niemand heeft het koud op de Tiendweg, als je maar blijft bewegen.
Kleine (Tiendweg) Wipmolen bij Streefkerk
De dagverslagen worden verzameld in de pagina 

vrijdag 13 januari 2017

Floris V-pad; wandelen van Linschoten via Oudewater naar Schoonhoven

Jack langs de Hollandsche IJssel ten westen van Oudewater met wind tegen

Jack blijft wandelen

Woensdag 11 januari 2017

'Hé Whisky!'
Jack reageerde niet. Had hij nou Jack Daniels geheten dan had je er nog iets van kunnen zeggen, maar Whisky klinkt niet als Jack.
'Is die hond soms van jullie?' 
'Ja. Mag hij hier rondlopen?' 
De uitbater van Dorpshuis Vlisterstee in Vlist vond het prima. 
'Ik dacht dat mijn dochter terug was met mijn eigen hond 'Whisky', ook een West Highland white terrier'.
'Zo dus jij heet Jack?' Maar Jack had geen tijd. Eerst rond snuffelen of je hier op de vloer nog wat te eten kon vinden.
De uitbater ging weer aan het werk met zijn tijdelijke oplossing voor de zondagse kijkers naar de voetbalwedstrijden op Fox TV. 
'Voor komende zondag gaat het gebeuren via een beamer op dit grote scherm. Normaal zitten we in de andere zaal, maar die is zondag verhuurd. Maar ik kan mijn vaste klanten niet teleurstellen, die gaan voor. Daarom al deze inspanningen.' 
Natuurlijk, dat begrepen wij. Lekker kijken naar het voetbal op zondagmiddag in de dorpskroeg met een pint in de hand en dan 's avonds afgetraind weer naar huis. 
Even later kwam hij bij ons zitten.  
'Heeft die Westie van jullie ook zo'n last van zijn huid?'
'Nee, Jack heeft nergens last van. Hij is al veertien jaar, maar de tweeëntwintig kilometer van vandaag loopt hij nog net zo makkelijk mee.'
'Nou, die van mij niet. Die had ontzettend problemen met zwarte vlekken op zijn buik. Van de dokter moest ik hem dure injecties geven. Maandenlang, maar het hielp niets. Het heeft me een kleine auto gekost'.
'Oh ja joh?'
'Ja, een kleine vijftienduizend euro! Tenslotte kreeg ik van een mevrouw het advies om ander, biologisch, voer te nemen. Wel duur: zeventig euro per zak, maar na twee maanden was het over.'
Ik keek even waar Jack was en of hij niet teveel van de grond at. We hebben onze cola opgedronken en afgerekend. Buiten hebben Frank en ik Jack nog een keer uitgelegd niet overal van de grond te eten en vooral te blijven wandelen, want dat is goed voor je huid. Kijk naar ons. Het laatste stuk naar Schoonhoven begon Jack steeds meer te sloffen, maar dat kwam omdat hij moe werd.

Veenrivieren
Of dit een juiste benaming is weet ik niet maar vrijwel de hele dag hebben we langs riviertjes in het veen gelopen. Eerst van Linschoten langs de Lange Linschoten naar Oudewater. Als je dan de verkeerde markering volgt loop je verder langs de Hollandsche IJssel, die we in Hekendorp hebben verlaten. Vandaar zijn we alsnog op het echte traject van het Floris V-pad over de Tiendweg door de weilanden gelopen naar het riviertje de Vlist, dat ons bracht naar eindpunt Schoonhoven. 
We hebben op die manier bij Oudewater de Stichtse polders verlaten en zijn de Lopikerwaard binnengetreden. Later in de middag lieten we ook de provincie Utrecht achter ons en waagden ons in Zuid-Holland. We hebben er niets van gemerkt. Het bleef even groen.
Huis te Linschoten
De Lange Linschoten deed zijn naam eer aan. Eerst een passage langs het keurige Huis te Linschoten met de mooie oprijlaan met omringend bos en daarna kilometers slingerend langs het meanderende water naar Oudewater. Onderweg trok de lucht open en liepen we om twaalf uur zowaar in de zon tegen de wind in Oudewater binnen. 
de sluis bij het Amsterdamse veer in Oudewater
Oudewater
Oudewater was de moeite waard om rustig doorheen te wandelen. Een mooi historisch vestingplaatsje, waar we vlakbij de Heksenwaag in eetcafé Lumiere eerst rustten voordat we de markt overstaken. We lazen in de gids dat de Heksenwaag eeuwen geleden de enige plek in Europa was om je te laten wegen en daarmee te bewijzen dat je geen heks was. Dat moet een leuk stukje lopen zijn geweest om je te laten wegen als je bijvoorbeeld uit Italië kwam. Kon je toch beter op een bezem komen en vanaf de carpool het laatste stukje lopen. 
Markt in Oudewater
Velen vinden een markt leuk. Waarom weet ik niet. Door de kramen was er minder zicht op de gevels, die toch veel mooier zijn dan een paar van die tentdoeken. Voor een buitenlander moet het wel een aardig gezicht zijn om die kramen ook op een brug te zien staan. Ook mooi zijn de talrijke afbeeldingen van heiligentaferelen op verschillende gevels en muren. Het geeft een middeleeuwse devote sfeer. 

Stadhuis
Havenstraat aan de Lange Linschoten in Oudewater
Hollandsche IJssel bij Oudewater met de Grote Kerk
Fotomoe langs de Vlist
De routemarkering in Oudewater is prima. Zo duidelijk, dat we keurig van sticker naar sticker over een ander pad, het Hollandsche IJsselpad, het stadje verlieten. Wel in de gewenste westelijke richting. Wij zijn zo nu en dan van de weidse gebaren, dus liepen we naar onze inschatting volledig juist. Wat daarbij ondersteunde was de snel opgezochte informatie dat er bij Hekendorp een overstap naar 'ons' Floris V-pad mogelijk was. De wind nam toe en Frank moest zijn kleppet met beide handen vasthouden. Zijn muts had hij vanochtend gedoneerd bij gevonden voorwerpen van busmaatschappij Syntus. 

met tegenlicht en tegenwind ging het westwaarts over de Tiendweg
Boezemmolen langs de Vlist vlakbij Haastrecht
Het was niet vervelend om bij het bereiken van het riviertje de Vlist eindelijk voor de wind te mogen lopen. Dat hield de gang er in om al goedkeurend onze mening te geven over de vele prachtige boerderijen langs dit water. Het moet hier schitterend zijn om in de lente of zomer te fietsen. En als de winter binnenkort natuurijs brengt zal ik hier zeker een keer mijn slagen willen maken. Dan zal ik ook nog een keer stoppen bij het dorpshuis om kennis te maken met Whisky. Kijken hoe het met zijn kostbare huid is. 
Foto's van al dit moois vergaten we te maken. De blik ging toch een beetje op oneindig, verlangend naar het eindpunt in Schoonhoven. Oke, de Bonrepas wipmolen hebben we nog even meegepakt. Regelmatig uitwijkend voor de vele moeizaam tegen de wind in fietsende polderscholieren volgde daarna het laatste stuk naar onze bushalte. Twintig minuten later waren we helemaal weg uit de groene wandelwereld. We zaten lekker warm in een bus een beetje interessant te doen met onze smartphone. Dan hoor je er weer bij.
Bonrepas wipmolen van Vlist

De dagverslagen worden verzameld in de pagina 
Floris V-Pad; wandelen van Amsterdam naar Bergen op Zoom