Welkom


Welkom op mijn trektochten en wandelweblog. Na maanden van trainingswandeltochten maak ik eenmaal per jaar een trektocht. Meestal in de bergen. Het verslag daarvan zet ik op dit weblog. In 2011 heb ik er voor gekozen ook de dagwandelingen in aparte blogberichten te publiceren. Tegelijkertijd rijg ik die berichten op een afzonderlijke pagina aaneen tot een compleet verhaal. (Zie de rechter kolom). Mijn bedoelingen met deze verhalen staan te lezen in 'Over mij', hieronder in de linker kolom. Veel lees- en kijkplezier.
Groet Frans

dinsdag 1 augustus 2017

Olavspad 2017; Laatste voorbereidingen


Lijstjesfreak

De afgelopen twee weken zijn alle spullen schoksgewijs verzameld. Rugzak en stokken van zolder, slaapzak, luchtbedje en tentje getest, twee wandelbroeken ingepakt, waarvan er eentje iets warmer is, want de temperaturen zullen de  de komende veertien dagen niet echt boven de achttien graden uitkomen volgens de 'vêrvarsel' Als je de v als een w uitspreekt lijkt het op een Nederlandse weersverwachting, maar dan kouder
Vandaag ingecheckt bij Scandinavian Airlines en ondanks de beperkte haardos nog een laatste haircut uitgevoerd. Lijstjes afwerken en plannen als sport; een lijst voor de bepakking van de rugzak en een lijst voor alle overige voorbereiding. 

Afbeeldingsresultaat voor oslo airportNu nog geestelijk inprenten wat ik morgen, hoe laat, waar nog moet doen. Noors geld pinnen op Oslo Airport (Gardermoen) en onderweg naar Kvam niet vergeten ergens een gastankje te kopen. Kvam, ongeveer zestig kilometer noordwest van Lillehammer, was het eindpunt van vorig jaar.
Hopelijk haal ik de trein van het vliegveld naar Lillehammer. Een uur en twintig minuten houdt niet echt over. Als de bagage maar op tijd op de band verschijnt dan moet dat lukken. De enige spelbreker kan dan nog de kaartjesautomaat zijn. Vaak zijn dat digitale monsters, die je allerlei vragen stellen waarop je niet zit te wachten of willen dat je op een touchscreenknop drukt die je niet kunt vinden.

Afbeeldingsresultaat voor sport1 lillehammerIn Lillehammer is er negentien minuten tijd om over te stappen van de trein naar de bus. Volgens Google-maps is er een sportwinkel op tweehonderd meter. Met Google-streetview was ik er in no time. Tweehonderd meter lopen, een gastankje vinden, afrekenen, tweehonderd meter terug en daarna bus 142 opsporen kan net. Of zal ik eerst de bus opsporen en de chauffeur vragen hoe laat hij echt weg gaat? Decisions, decisions. Spanningverhogend al dat geplan en tegelijkertijd altijd weer een leuke uitdaging. En lukt het niet dan is er ook niemand overboord. Alleen wordt het eten de eerste dag een koude schotel.

Vanavond hebben we zeker niet koud gegeten. Ter afscheid zijn Juud en ik lekker wezen dineren in een restaurant waar we ooit onze eerste afspraak hadden. Goud van oud dus. Ze zegt dat ze me gaat missen, maar als ik op de kalender kijk zie ik bijna elke dag al een activiteit. Morgen als ik vertrokken ben start het gelijk met een bezoek aan een quilttentoonstelling en het weekend zijn alle bedden bij ons in huis al besproken voor quiltgasten. Eigenlijk moest ik wel weg om plaats te maken. 
Nu ik het zo opschrijf klinkt het al een stuk makkelijker om zonder bezwaard gemoed op pad te gaan. We gaan er weer iets moois van maken. Laat het nieuwe avontuur maar komen. Nog 310 km van de 643.


woensdag 26 juli 2017

Trektocht 2017: Olavspad, een vijf sterren pelgrimsroute


Nieuwsgierig naar Dovrefjell

In 2017 van Kvam (ten zuiden van Otta) naar Trondheim
Geen Keuze
Dit jaar geen keuze. De bestemming voor de trektocht van 2017 ligt al twee jaar vast: de tweede helft van het Olavspad. Vorig jaar heb ik intens genoten van de eerste 320 kilometer van Oslo naar het dorp Kvam. Dus nu verder van Kvam naar het eindpunt Trondheim. Of misschien moet je als een beetje pelgrim Nidaros zeggen, zoals Trondheim heette in 1030 toen koning Olav daar werd begraven.

Vijf sterren
Mijn verwachtingen zijn hooggespannen, want in haar wandelgids schiet Ria Warmerdam in haar beoordeling van de trajecten op schoonheid een aantal keren uit naar vijf sterren. En dat op een schaal van vijf! Dat geldt vooral voor het nationale park Dovrefjell. Ben benieuwd. Niet alleen om die schoonheid te ervaren. Ook is er weer de uitdaging van het lopen. Waar zal ik overnachten, wie zal ik dit keer ontmoeten?

Wandelaar en een beetje pelgrim
Van twee tot en met twintig augustus gaat het gebeuren. Als wandelaar wordt dat weer een avontuur. Als pelgrim heb ik nog steeds geen echt track record. Overdenkingen zullen vanzelf komen op rustige stukken. Misschien denk ik dan dat ik een pelgrim ben. Je weet nooit wat je onder het lopen allemaal verzint. Die verzinsels en belevenissen ga ik in september en oktober weer beschrijven. Tot dan.