Welkom


Welkom op mijn trektochten en wandelweblog. Na maanden van trainingswandeltochten maak ik eenmaal per jaar een trektocht. Meestal in de bergen. Het verslag daarvan zet ik op dit weblog. In 2011 heb ik er voor gekozen ook de dagwandelingen in aparte blogberichten te publiceren. Tegelijkertijd rijg ik die berichten op een afzonderlijke pagina aaneen tot een compleet verhaal. (Zie de rechter kolom). Mijn bedoelingen met deze verhalen staan te lezen in 'Over mij', hieronder in de linker kolom. Veel lees- en kijkplezier.
Groet Frans

vrijdag 22 maart 2013

Maarten van Rossumpad; Lienden - Renkum


Begin astronomische lente

Wat zijn de voordelen vroegen wij ons af?
Nou je zweet niet en je krijgt geen dorst, je loopt lekker door, er zijn helemaal geen fietsers waarvoor je aan de kant moet en terrier Jack kan bijna de hele tijd los lopen. Verder is het al twee graden warmer dan de vorige maand en is het nu geen echte sneeuw, maar natte sneeuw, die niet blijft liggen. En wij hebben de warmste dag van de week met wel 4 graden boven nul. Komende zaterdag- en zondagnacht gaat het weer tot -5 vriezen. Ja, ja.  


Als je lang in natte sneeuw loopt dan krijg je volgens mij problemen met je bewustzijnsniveau. Anders ga je deze discussie niet voeren. Toch waren wij er aan toe om ons eigen moreel weer op te vijzelen op deze 20ste maart, de tweede dag van de sterrenkundige lente. Meteorologisch of astronomisch het maakt dit jaar niet zo veel verschil, koud blijft koud.

We waren deze keer met de eigen auto naar de parkeerplaats bij het station Rhenen gereden. Vandaar zijn we met de kleine buurtbus naar Lienden gegaan. Na een korte aanlooproute vanaf het Wapen van Lienden stonden we weer op de oude Rijndijk die we tot midden in Kesteren bleven volgen. Je loopt op een dijk die enkele kilometers verwijderd van de Rijn ligt. Ooit lagen Lienden en Kesteren wel aan de Rijn en had deze dijk zin. Nu is de ielige sloot links van je alles wat resteert van de Oude Rijn.

bamboebos vanaf de Rijnbandijk vlakbij Kesteren

Links en rechts passeerden we weer bamboestokkenbossen. En als je heel goed keek zag je ook minuscule boompjes die zich wanhopig aan deze bamboestokken vasthielden. De verandering met 30 kilometer hiervoor was dat het nu geen fruitboomgaarden waren maar boomkwekerijen.
 
Het lopen over de oude Rijnbandijk in Kesteren is heel apart. Hij deelt het dorp in tweeën en je kijkt vanaf de dijk in twee verschillende wijken. Aangekomen bij het dorpsplein moet je niet laten ontmoedigen door het gesloten cafe De Uitspraak, want als je aan de achterkant om de hoek kijkt hebben ze daar een prima cafetaria waar zelfs Jack mee mocht eten.
 
Op de Marsdijk de Statige boerderij 'De Ambtse' met links aan de overkant van de Rijn de Grebbeberg
Na Kesteren huppel je naar de Marsdijk. Deze dijk ligt weer langs de Rijn met een mooi uitzicht op Rhenen en op de Grebbeberg met het natuurgebied de Blauwe Kamer. Je passeert de statige boerderij De Ambtse waar wij op aanwijzingen van de schuilende schapen in de luuwte van hun schuur de kaartbladen verwisselden. Even verder komt de Rijnbandijk vanuit Kesteren eindelijk ook weer bij de huidige Rijn. 


Op de Marsdijk richting Opheusden

Interieur van het Veerhuis van Opheusden
Weer anderhalve kilometer later konden we ons opnieuw lekker opwarmen in het gezellige Veerhuis waar ze naast ijs ook prima soep serveren.

Terugblik op het Veerhuis van Opheusden
Voor het Veerhuis vaart ook echt een veer dat verankerd aan een ketting heen en weer vaart. Het is een zgn. gierpont met van die bootjes die de ankerketting boven water houden.
De ankerketting van het veer van Opheusden

Via het veer komen we in het mooie natuurgebied De Blauwe Kamer waar de Calloway koeien in dit jaargetijde alle bomen ontdaan hebben van hun bast. Die bast moet heel lekker zijn of ze hebben heel veel honger. Geen idee of deze bomen nog blijven leven?
 
Calloway koeien in de Blauwe Kamer
 
Indrukwekkend waren ook verschillende grote buizerds die zich loom van uitkijkpaaltjes lieten glijden om voor ons uit te blijven.


Na het natuurgebied klimmen we natuurlijk weer op een dijk, de Grebbedijk, lopen een paar honderd meter uit de richting door de provincie Utrecht, om daarna door het uiteinde van de Gelderse Vallei naar Wageningen te gaan. Niet een stuk waar je opgewonden van wordt, maar het sneeuwen wordt minder en het is nog altijd mooier dan het industriegebied dat volgt in Wageningen langs het Havenkanaal.
De Bovenste Polder
Eenmaal daar voorbij gaat het weer verder in het prachtige natuurgebied de Bovenste Polder en mag ook Jack weer los, althans ik vind dat hij dat verdient heeft en verwacht hier met dit weer ook geen weerbestendige BOA's. Het gaat weer pal langs de Rijn. We passeren de oude steenfabriek en zien dat de scouts hier een ideale lokatie voor hun sloepen hebben. Vlak voor het verlaten van de polder worden we nog uitgedaagd door een valk die hautain weigert te vluchten ook al staan we minuten lang twee meter onder hem, of haar. Daarna is het afgelopen met de uiterwaarde.
 
Terugblik vanaf de Wageningse Berg op de Bovenste Polder

De wandeling wordt de laatste paar kilometers afgesloten met een overgang naar een ander landschap. Na de vele uiterwaarden en dijken gaan we de bossen in. En niet zo maar, maar met een fikse klim naar de Wageningse Berg, waar het over het Bergpad mooi slingerend, klimmend en dalend verder gaat in oostelijke richting. Onderwijl heb je een voortreffelijk uitzicht over de Rijn en de polder waar je net hebt gelopen. Een kilometer verder loop je door het parkachtige Arboretum Belmonte, een bomen en struikenpark waar waarschijnlijk nuldejaars studenten een ontgroeningsopdracht hebben gekregen om bij elk boomje en stuikje een tekstpaaltje te plaatsen. Niettemin een prachtig park met mooie oude bomen afgewisseld met veel stroken in- en uitheemse rozen. Als je veel bordjes leest lijkt het net of je er verstand van hebt.

Dit is een vervolgbericht in de serie over onze wandelingen over het Maarten van Rossumpad. Het aaneengesloten verhaal staat ook in de aparte pagina, zie de rechter marge.