Welkom


Welkom op mijn trektochten- en wandelweblog. Na maanden van trainingswandeltochten maak ik eenmaal per jaar een trektocht. Meestal in de bergen. Het verslag daarvan zet ik op dit weblog. In 2011 heb ik er voor gekozen ook de dagwandelingen in aparte blogberichten te publiceren. Tegelijkertijd rijg ik die berichten op een afzonderlijke pagina aaneen tot een compleet verhaal. (Zie de rechter kolom). Mijn bedoelingen met deze verhalen staan te lezen in 'Over mij', hieronder in de linker kolom. Veel lees- en kijkplezier.
Groet Frans

vrijdag 3 februari 2012

Het Waterliniepad; rondom de Utrechtse Lunetten

'Rustig aan dan breekt het lijntje niet'. Waar dit spreekwoord vandaan komt is het eerste wat Frank en ik op 6 januari vanaf een informatiebord op het jaagpad langs de Kromme Rijn leren. We zijn daar vanaf een bushalte vlakbij het oude zwembad 'De Kromme Rijn' met een kleine aanlooproute op terecht gekomen. Blij dat wij dit nu wel weten banjeren we kort daarna aan de achterkant van het stadion de Galgenwaard van de FC Utrecht. Een stadion dat aan deze zijde gedeeltelijk in de Kromme Rijn lijkt te drijven. Daar zien we ook de eerste van de vier Lunetten. We lezen dat de naam is afgeleid van de maanvormige opzet van de vier forten; maan is in het Frans ‘la lune’.

De Lunetten zagen vroeger uit over een ruim schootsveld dat bestond uit het hoger gelegen terrein richting Houten dat niet onder water liep. Tegenwoordig gaan ze verscholen tussen tussen kantoorgebouwen, de autoweg, die treffend Waterlinieweg heet, en de randen van de wijk Lunetten. De naderingen die ze ooit beheersten en afsloten zie je dus niet meer. Dat het de ingangen naar Utrecht waren is wel goed te zien als je tussen lunetten II en III over de spoorlijn uit Arnhem en Den Bosch wordt geleid.
Het derde lunet is prachtig gerestaureerd.

Na de lunetten lopen we door de gelijknaminge wijk langs een inundatiekanaal  naar de A12 aan de rand van Utrecht. Dat ziet er op de kaart erg bebouwd uit maar ook hier is men er in geslaagd een 'groene long' te vinden. De snelweg is door de geluidschermen nog nauwelijks te zien en te horen.

Eenmaal boven de A12 is het uit met de rust maar verschaft het viaduct weer een mooi uitzicht op de voorliggende natuurstroken met de grote Laaggraven Plas. Via dit gebied zijn wij aan onze extra uitstap naar Jutphaas begonnen. Daar naartoe passeer je ondermeer het Amsterdam-Rijnkanaal met een goed zicht op de zogenaamde Plofsluis en de ingang van het Lekkanaal. In Jutphaas liepen we langs het Merwedekanaal naar de oude dorpskern waar je prima aan de Herenstraat kunt koffie drinken en wat eten. Als je het goede café uitzoekt heb je niet alleen een mooi uitzicht op het prachtige Huis Rhijnhuizen, maar kun je als je naar het toilet gaat ook nog biljarten met lokale 'meesters' in een verscholen biljartzaal. Niet dat wij dat gedaan hebben maar het schetst een beetje mijn verbazing.

Na onze pauze keerden we via het Fort van Jutphaas en de Waijensedijk terug naar onze rondwandeling. Met een blik in de richting  van Fort 't Hemeltje buigen we af naar het 'Fort bij Vechten' dat samen met Fort Rhijnauwen vroeger eveneens de vlakte en naderingen vanuit de richting Houten en Bunnik beheersten.
Beiden zijn groot in omvang en geven met behulp van de aanwezige informatieborden een goed beeld van de toenmalige inzichten over vestingbouw met kazematten en gedekte gangen voor kruisend vuur ten behoeve van de nabijverdediging.
Het Fort bij Vechten is toegankelijk en geeft de mogelijkheid dit van dichtbij te bekijken. Dat deze plekken door de geschiedenis heen al domineerden blijkt ook uit de restanten van de oude Romeinse verdedigingslinie.
Geschiedenis te over dus. Je bent er op de A12 waarschijnlijk al meer dan eens langs gereden zonder het te zien maar nu komt het al wandelend zomaar voorbij!

Verder gaat het naar Rhijnauwen en ons startpunt van vanochtend. Maar voordat we daar zijn passeren we eerst nog de Kromme Rijn die hier bij Huize Oud Amelisweerd en Huize Rhijnauwen veel mooier uitkomt in het landschap dan vanochtend aan de rand van Utrecht. Dat weten zo te zien ook de vele wandelaars die rusten bij de aanwezige restauraties en het theehuis vlak bij Huize Rhijnauwen. Na het passeren van Fort Rhijnauwen, dat als natuurgebied niet vrij te betreden is, is het nog een klein stuk naar ons startpunt waar we in het restaurant Het oude Tolhuys nog even afzien met warme glühwein.

De Lunetten bij Utrecht liggen niet rechtstreeks aan het Waterliniepad. Maar omdat de vorige keer onze interesse was gewekt voor de vele forten besloten we de rondwandeling te lopen die er wel langs voert. Deze rondwandeling die ook is afgedrukt in de gids heeft een lengte van slechts een kilometer of 15. Door er een extra stukje van de echte route aan vast te plakken wist Frank er toch nog een afstand van ongeveer 20 km van te maken. Daarmee hoefden we voor de heen- en terugreis niets uit te zoeken omdat we zo ook dezelfde buslijn konden gebruiken als bij de vorige wandeling; lijn 12, die bijna elke tien minuten vertrekt en stopt bij het centraal station en bij de halte Kromhoutkazerne.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten