Welkom


Welkom op mijn trektochten- en wandelweblog. Na maanden van trainingswandeltochten maak ik eenmaal per jaar een trektocht. Meestal in de bergen. Het verslag daarvan zet ik op dit weblog. In 2011 heb ik er voor gekozen ook de dagwandelingen in aparte blogberichten te publiceren. Tegelijkertijd rijg ik die berichten op een afzonderlijke pagina aaneen tot een compleet verhaal. (Zie de rechter kolom). Mijn bedoelingen met deze verhalen staan te lezen in 'Over mij', hieronder in de linker kolom. Veel lees- en kijkplezier.
Groet Frans

donderdag 9 mei 2013

Maarten van Rossumpad; Apeldoorn - Vaassen

 
Regalia in een koninklijke omgeving

 
'Wat zijn dat voor linten allemaal op die weide? Zou het de voorbereiding voor een hippisch evenement zijn?'.
Het antwoord kwam snel toen wij dichterbij de koninklijke stallen kwamen en parkeerwachters de eerste auto's naar binnen loodsten. Het was druk bij het paleis Het Loo. Zo druk dat tegen half twaalf de normale parkeerplaats bij de stallen al vol stond. Waarschijnlijk is dat gisteren ook al het geval geweest want de aanzienlijke parkweides waren er op voorbereid. De drukte betreft de belangstelling voor de inhuldigingsexpositie.
 
 
De attributen die vorige week tijdens de inhuldigingsceremonie zijn gebruikt in de Nieuwe Kerk in Amsterdam schijnen de meeste belangstelling te trekken. In de lokale krant De Stentor lees ik over de eerste dag, gisteren 7 mei;
'De beveiliging houdt toezicht op de topstukken uit de tentoonstelling: de kroon, de rijksappel en de scepter. Ook worden de troonzetels, de hermelijnen mantel van de koning en de jurk van koningin Máxima getoond. Halverwege de dag waren 3000 mensen door de poorten van het paleis in Apeldoorn gegaan. "Dat is ongekend", zegt conservator Marieke Spliethof van Het Loo.'
 
Gedenkplaat op de Naald voor het Loo

Maar wat doen wij op woensdag 8 mei in Apeldoorn als we de vorige keer in Velp waren geëindigd? Want welk traject komt er na Arnhem? Apeldoorn - Vaassen natuurlijk. Het wordt binnenkort weer tijd om wat met de rugzakken te lopen en een keer te overnachten. Kijken of alles nog compleet is en of 15 kilo net zo zwaar voelt als vorig jaar. Na een tijd puzzelen hebben we besloten het wat moeilijker met openbaar vervoer te bereiken stuk tussen Velp en Apeldoorn eind juni in twee achtereenvolgende dagen te doen. Halverwege, in de omgeving van Eerbeek, zijn er campings, dus dat past goed. Na Vaassen gaan we dat begin juli ook nog een keer doen naar Zwolle. Daarnaast doen we in twee aparte dagwandelingen de route tussen Zwolle en Ommen. Misschien daarna nog een wandeling tijdens de gezinsvakantie in juli-begin augustus voor het tonen van vormbehoud. En dan moet het voor dit jaar weer genoeg zijn met de voorbereiding voor de jaarlijkse bergtocht. Corsica is waiting.
Wij zijn vandaag gestart bij de carpool aan de Hoog Buurloseweg vlak bij de A1. De elf kilometer naar Het Loo gaan voornamelijk door bos, langs sportvelden en speelweides. Een vredige omgeving op een rustige woensdagochtend zou je denken. Maar dat is niet helemaal zo. Midden in de bossen ter hoogte van de West-Apeldoornse wijk Berg en Bos stuit je op een vreemd object. Het blijkt een piramide te moeten voorstellen. Op een van de stenen lezen wij dat het om de 'Bibliotheca Biographica' gaat. Op internet lees ik dat de piramide het initiatief is van de stichting EON, die levensverhalen van mensen verzamelt en die voor het nageslacht wil bewaren in deze granieten stenen piramide. De piramide zal uiteindelijk 30 bij 30 meter en 15 meter hoog moeten worden! Latere generaties en eventuele volgende beschavingen zouden zo een goed beeld krijgen van de huidige tijd.
De bewoners van Berg en Bos hadden daar in het eerste decennium van deze eeuw een hele andere mening over. Allerlei rechtszaken zijn aangespannen om dit initiatief te verhoeden. Grote toeristische aantrekkingskracht en navenante drukte in hun rustige omgeving werd verwacht. Dat het niet is gelukt blijkt uit de aanwezigheid van deze wat omgevingsvreemde blokken in een verder stille entourage.

Na de wijk Berg en Bos stoot je als eerste op 'De Naald', het opvallende monument bij de ingang van het Paleispark. Voor velen nog bekend als een Suzuki-stoppende hindernis in 2009. Maar dat is niet de oorspronkelijke bedoeling geweest. De zeventien meter hoge obelisk werd in 1901 door de inwoners van Apeldoorn aan het bruidspaar Koningin Wilhelmina en Prins Hendrik geschonken. Dat het tevens een eerbetoon was aan de ouders, Koning Willem III en Koningin Emma, zie je nu nog steeds aan de plaquette op de voet van 'De Naald'.
Het stallen complex van Het Loo, nu ook expositieruimte
Even later voert het pad je tot vlakbij de koninklijke stallen en buig je af naar het voorplein van het eigenlijke paleis. Wij hebben de drukte achter ons gelaten en zijn even een kilometer verder op een rustig terras bij de uitvalsweg naar Wiesel gaan pauzeren.

Vanaf de kaart lijkt het of je na Apeldoorn met alleen maar rechte wegen loopt naar Vaassen. In werkelijkheid valt dat enorm mee en wordt je via mooie paden en een beperkt aantal kilometers op asfalt langs vele velden met paardenbloemen daar heen geleid. Hoe dichter je bij Vaassen komt hoe meer sprengen en beken je tegenkomt. Het blijft een puzzel of het een beek of een spreng is. Op sommige plekken worden ze in betonnen bakken zelfs over elkaar heen gevoerd.
En vlakbij Vaassen zagen we een stroom waar het water van twee beken/sprengen door houten planken wordt gescheiden. De reden lag in het vroegere gebruik van het water voor de wasserij of de papiermakerij. Het water van de 'Rode Beek' was ijzerhoudend en daarmee niet geschikt. Dus dan leidt je het schone water van de Nieuwe Beek gescheiden naar je wasserij.
Toppunt van watertoevoer is een spreng door je eigen tuin vlakbij het park van Kasteel Cannenburch. Op de kruising van, jawel ook hier, de Emmalaan en de Koningslaan. Via de Julianalaan loop je daarna om het park heen naar de ingang van het Kasteel.

Zo, dus hier heeft die Maarten van Rossum zijn huis laten bouwen. Wel een stuk van huis als je in Rossum aan de Waal geboren bent.  Wachtend op de bus hebben wij op ons gemak het Kasteelplein, het Kasteel en de belendende koetsgebouwen bekeken. Bij nadere beschouwing toch ook weer geen verkeerde plek om te wonen.
 

Dit is een vervolgbericht in de serie over onze wandelingen over het Maarten van Rossumpad. Het aaneengesloten verhaal staat ook in de aparte pagina, zie de rechter marge.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten